Wiersze nie są pisane przeze mnie, znam związek tych dwóch osób a ta autorka jest moją przyjaciółką.

Wstawiam dla was te wiersze bo według mnie są świetne, proszę o sensowne komentarze.

Nikt jej tyle szczęścia nie dawał ile On. Był może zwykłym łobuzem, ale w głębi jej duszy czuła że jest kimś wyjatkowym i bardziej wartościowym niż inni.

Spoglądał na nią normalnie jak każdy, ale ona tylko jego spojrzenie lubiła najbardziej

Przytulał czasem nawet jak tysiące innych osób ale tylko w jego ramionach było jej najcieplej i mogła czuć się bezpieczniej

Pocieszał jak każdy, ale tylko jego słowa dodawały jej najwięcej siły

Żartował jak wszyscy, ale jego żarty rozbawiały ją najbardziej

ich związek trzymał się ostatniego palca nadziei

On siedzi Kłócił się z nią jak 100 innych osób ale te kłótnie dotykały ją najmocniej

I zdała sobie sprawę.. że to nie kwestia jego osoby tylko uczuć jakie ona kieruje do niego

a jakie on kieruje do niej.