Jako, że codziennie chodzę się modlić do kościoła, czasami zdarza mi się usłyszeć trochę nietypowe rzeczy, nie robię tego specjalnie ani nie podsłuchuję, po prostu klękałam przed ołtarzem i moje ucho coś złapało, to była jedna z kawałków rozmów, które usłyszałam:

- No weź już przestań udawać

- <coścobrzmijakpłacz8-letniegodziecka>

- No, łaaa i łaa, już nie rób wiochy i zachowuj się

- Ale dlaczego, czemu ja(rozpłakanym głosem)

- O jeju bo już tam od razu, tam no, raz coś tam się włożyło i już od razu wielka afera, bo ksiądz taki zły i w ogóle, zresztą czy ty wiesz, że takie myślenie, że ksiądz jest zły to grzech? Przecież ja jestem pasterzem, służę Bogu a ty takie brednie wygadujesz, chyba za to musisz odprawić pokutę, no chyba będziesz musiał przyjść do mnie tutaj jeszcze raz

- Nie proszę ... ja już ... proszę ... ksiądz jest dobry, mi się pomyliło, proszę, nie(rozpłakanym głosem)

- No chyba tak, jeszcze mnie okłamujesz, nooo to będzie chyba mocniejsza pokuta, taka żebyś zrozumiał

dalej już nie słuchałam bo trochę zawstydziłam się, że tak niby podsłuchuję, mimo to i tak się wyspowiedziałam z tego później w konfesjonale, tak dla pewności. Nie wiem dlaczego to brzmiało jakby ktoś tam płakał, może ksiądz opowiedział jakąś smutną historię i to tak wzruszyło, w każdym razie nie ma się co martwić, dzieci często płaczą bez powodu co jest wiadome, w końcu, dlaczego miałoby się coś tam złego wydarzyć, ktokolwiek tak myśli powinien głęboko się zastanowić nad tym co myśli bo takie myślenie to pierwszy stopień do dokonania grzechu, no a grzeszyć nie wolno, bo pan biozio patrzy.

no