Tablice statyczne i dynamiczne

[Biumrk]

Hej!

Moglibyście wyjaśnić mi różnicę między tymi tablicami?

[Jakub]

O ile się nie mylę tablice statyczne to takie, które mają określoną wielkość. Czyli jeśli stworzymy tablicę statyczną o wielkości 10 podczas kompilowania z góry zostanie zarezerwowana dla niej pamięć.

 

Tablice dynamiczne to takie, który nie mają określonego rozmiaru, a pamięć dla nich rezerwowana jest "w locie" podczas dodawania/usuwania elementów tej tablicy.

[Biumrk]

O ile się nie mylę tablice statyczne to takie, które mają określoną wielkość. Czyli jeśli stworzymy tablicę statyczną o wielkości 10 w sensie [10] podczas kompilowania z góry zostanie zarezerwowana dla niej pamięć, tak, aby pomieściła w sobie 11 elementów (bo tablice indeksujemy od 0).

 

Tablice dynamiczne to takie, który nie mają określonego rozmiaru, a pamięć dla nich rezerwowana jest "w locie" podczas dodawania/usuwania elementów tej tablicy.

O dzięki. W twoich 4 zdaniach zrozumiałem bardziej niż po paru artykułach.

 

Wróćmy do tej dynamicznej. Jeżeli stworzymy tablicę [2]x[2], to da się usunąć tylko element środkowy(tzn x=1, y=1)? 

[Jakub]

Nie do końca jest tak, że tworzysz tablicę [2]x[2]. Tablice wymiarowe (bo prawdopodobnie o to Ci chodzi) są to tablice osadzone w tablicach. Na przykładzie PHP

$array = [[1, 2], [3, 4]];

Wytłumaczę to najprościej obrazkiem, wyobraźmy sobie, że ta tablica to tak naprawdę pudełko zawierające inne pudełka

 

Bawienie się indexami tablicy to tak naprawdę wyciąganie pudełek.

 

$tablica[0] //z dużego pudełka wyciągasz mniejsze pudełko

$tablica[0][0] //Z dużego pudełka wyciągasz mniejsze w pudełk, w mniejszym pudełku na pierwszej pozycji mamy cyfrę 1

[Phoenix_PL]

Czyli jeśli stworzymy tablicę statyczną o wielkości 10 w sensie [10] podczas kompilowania z góry zostanie zarezerwowana dla niej pamięć, tak, aby pomieściła w sobie 11 elementów (bo tablice indeksujemy od 0).

g****o prawda, 10, od 0 do 9, nie wprowadzaj w błąd.

 

Tablice dynamiczne to takie, który nie mają określonego rozmiaru, a pamięć dla nich rezerwowana jest "w locie" podczas dodawania/usuwania elementów tej tablicy.

niekoniecznie, w C++ żeby zmienić rozmiar tablicy dynamicznej trzeba ją realokować, wyjściem pośrednim jest vector. W pozostałych językach sądzę że też to tak jest zrealizowane na poziomie runtime'a, ale z poziomu kodu wydaje się "w locie"

 

Wróćmy do tej dynamicznej. Jeżeli stworzymy tablicę [2]x[2], to da się usunąć tylko element środkowy(tzn x=1, y=1)?

da się usunąć każdy element, tyle że w przypadku elementów "w środku" tablicy wiąże się to z jej realokacją (przeniesieniem do innego miejsca w pamięci bez danego indeksu)

[Jakub]

 

g****o prawda, 10, od 0 do 9, nie wprowadzaj w błąd.

Jak zrobisz tablicę o wielkości 10 (chodzi mi o przykład tablica[10], może źle się wysłowiłem) to możesz do niej wsadzić 11 elementów, także nie rozumiem gdzie wprowadzam go w błąd.

 

@Edit

Po przemyśleniu, faktycznie źle ubrałem to w słowa. Chodziło mi, że jeśli podczas tworzenia tablicy w indeksie wpiszemy liczbę 10 wtedy możemy w niej zapisać 11 elementów.

[Phoenix_PL]

­@`Wolen no bardzo ciekawe...

 

gdzie ty tu widzisz 11 elementów? teoretycznie 10 indeks tablicy jest ustawiony na 4, tak jak to zrobiliśmy, bo jest na stosie, a że mamy zwykłą tablicę to nam nie wywali out-of-range, tylko rozwali pamięć programu.

teraz rozumiesz?

[Biumrk]

Teraz to już woda z mózgu mi się robi. Kłóćcie się dalej.

[Jakub]

Widzę właśnie, że tak to działa, a raczej nie działa :P. W życiu bym nie pomyślał, że przy przypisywaniu 11 elementu wyrzuci błąd, z racji, że głównie siedzę w webdev'ie to rzadko kiedy zdarzało mi się (o ile w ogóle) przypisywać tak wartość (w sumie też z tej racji, że jak już pracuje w innym języku to z przyzwyczajenia korzystam z dynamicznych tablic). Post już poprawiony :P!

 

 

 

Teraz to już woda z mózgu mi się robi. Kłóćcie się dalej.

Już poprawiłem swój post. Generalnie nasza dyskusja, bo raczej kłótnią bym tego nie nazwał, dotyczyła wątku pobocznego, sama różnica wskazana przeze mnie jest w większości poprawna, Phoenix jedynie dopełnił temat tablic dynamicznych.

[Phoenix_PL]

­Krótko i na temat: opiszę to na przykładzie C++

 

Tablica statyczna, tak zwany raw array - tablica z wstępnie określoną stałą wielkością. Nie ma tu nad czym się rozpisywać.

Tablica dynamiczna - tablica której wielkość może być ustalona przy jej tworzeniu w runtime (podczas działania programu). Jej wielkość może być zmieniana, ale w większości przypadków wiąże się to z jej realokacją w pamięci (czyli przeniesieniem do innego miejsca w pamięci, z pominięciem usuwanych indeksów, bądź też z większą ilością indeksów)

 

Są też różne inne dziwne typy pseudo-tablic, jak na przykład listy lub wektory, ale zazwyczaj są to po prostu ładnie owrapowane tablice dynamiczne.

 

@`Wolen webdev to trochę inna bajka niż pisanie zwykłych programów, tamte języki są baaaardzo uproszczone w porównaniu do C++ na przykład

[Sopelek997]

Najprościej i najdokładniej.

Tablica statyczna - bez `new`

Tablica dynamiczna - z `new`

[Pan Janusz]

Szybko się dołączę do tematu byś mógł sobie sam to przetestować.
 
Stworzenie tablicy statycznej:

const int rozmiar = 10;
int tablica[rozmiar];

Stworzenie tablicy dynamicznej z ustawianą wielkością przez użytkownika:
 

int tab1Size;

cout << "Podaj rozmiar tablicy: " << endl;
cin >> tab1Size;

int *tab1 = new int[tab1Size]; // tablica dynamiczna

[Mikr CS]

Jak zrobisz tablicę o wielkości 10 (chodzi mi o przykład tablica[10], może źle się wysłowiłem) to możesz do niej wsadzić 11 elementów, także nie rozumiem gdzie wprowadzam go w błąd.

 

@Edit

Po przemyśleniu, faktycznie źle ubrałem to w słowa. Chodziło mi, że jeśli podczas tworzenia tablicy w indeksie wpiszemy liczbę 10 wtedy możemy w niej zapisać 11 elementów.

 

 

 

No nie ziomuś, w c++ przynajmniej:

int x[10];

może pomieścić 10 elementów, od indeksu 0 do indeksu 9. Możesz pisać po indeksie 10, 11, 12 czy 13 ale wtedy nadpisujesz resztę kodu programu, i program się wywali albo system go zatrzyma.

[Pancake]

Dynamiczna kontra statyczna, glowne roznice:

 

d) alokowana na stercie - musisz recznie zwolnic pamiec po jej uzyciu, inaczej memory leak

s) uzywa miejsca na stosie - jest zwolniona gdy wychodzi ze scope'a

 

d) mozesz podac rozmiar podczas runtime

s) rozmiar staly podczas kompilacji

[Phoenix_PL]

ale wiecie że to już wszystko zostało napisane i jedyne co robicie to nabijacie sobie posty, kopiując wszystko? chyba poleci kilka raportów, bo temat już dawno wyczerpany.

[encoreleet]

No nie ziomuś, w c++ przynajmniej:

int x[10];

może pomieścić 10 elementów, od indeksu 0 do indeksu 9. Możesz pisać po indeksie 10, 11, 12 czy 13 ale wtedy nadpisujesz resztę kodu programu, i program się wywali albo system go zatrzyma.

nie nadpisujesz kodu programu, bo kod generalnie jest w innej sekcji pamieci, zawsze masz taki bufor bledu, te 1,2,3,4,10,20,60 elementow w zale\znosci od szczescia da ci sie nadpisac, ale przy n-tym elemencie ci wywali blad bo wyjdziesz poza dostepna pamiec albo zaczniesz wlasnie nadpisywac kod

[Pancake]

iks de, iks dededede

 

Nie nadpiszesz kodu w ten sposob. Stos nie "wejdzie" w kod. Zapoznaj sie dokladnie z dzialaniem stosu w asm.

[Phoenix_PL]

­Nareszcie ktoś gada po ludzku

[ᕦ( ͡° ͜ʖ ͡°)ᕤ]

iks de, iks dededede

 

Nie nadpiszesz kodu w ten sposob. Stos nie "wejdzie" w kod. Zapoznaj sie dokladnie z dzialaniem stosu w asm.

za to nadpiszesz gdzieś return address i pójdziesz do jakiegoś dziwnego miejsca w pamięci gdzie na pewno nie jest twój kod, jeśli program nie zdąży się wykrzyczaczyć po rozwaleniu mu wszystkich locali i argumentów

[encoreleet]

iks de, iks dededede

 

Nie nadpiszesz kodu w ten sposob. Stos nie "wejdzie" w kod. Zapoznaj sie dokladnie z dzialaniem stosu w asm

stosu nie nadpiszesz, ale sterte tak, a na stercie mozesz miec kod, zmienne i mozesz robic co tylko chcesz z pamiecia tak zaalokowana

[Biumrk]

­Nareszcie ktoś gada po ludzku

Nie. Ja nic nie rozumiem.

­Nareszcie ktoś gada po ludzku

Nie. Ja nic nie rozumiem.

[Sopelek997]

stosu nie nadpiszesz, ale sterte tak

 

to się wyklucza, bo w praktyce stos musi być gdzieś na stercie

[encoreleet]

to się wyklucza, bo w praktyce stos musi być gdzieś na stercie

ale ty jestes meczydupa, z tablicy na stosie bez wylaczania runtime checkow nie wyjdziesz bo ci wywali out of range albo inny blad, ale jesli bedziesz miec buga w operacjach na dynamicznych tablicach na stercie to ci nic nie wywali bledu, nawet w tym gownianym c++ z checkami, do momentu az natrafisz na kod ktory nie bedzie mial flagi write, albo cos innego sie przytrafi i ci wywali program, polecam poczytac o stackguardzie

[Sopelek997]

z tablicy na stosie bez wylaczania runtime checkow nie wyjdziesz bo ci wywali out of range albo inny blad

Tego przeważnie nawet domyślnie nie ma włączonego. I nie powinno być.

 

I nawet korzystając z tablicy ze stosu możesz nadpisać stertę jeśli dasz odpowiedni offset.

 

Ale w ogólnym przypadku to tak czy siak UB, więc wszystko się może stać. Może nawet nie być rozróżnienia na stos i sterte, standard tego nie definiuje. Może się dziać cokolwiek, więc nie można zakładać, że ten kod nie nadpisze gdzieś pamięci, bo wyskoczy błąd.

[encoreleet]

Tego przeważnie nawet domyślnie nie ma włączonego. I nie powinno być.

 

I nawet korzystając z tablicy ze stosu możesz nadpisać stertę jeśli dasz odpowiedni offset.

 

Ale w ogólnym przypadku to tak czy siak UB, więc wszystko się może stać. Może nawet nie być rozróżnienia na stos i sterte, standard tego nie definiuje. Może się dziać cokolwiek, więc nie można zakładać, że ten kod nie nadpisze gdzieś pamięci, bo wyskoczy błąd.

to domyslnie jest wlaczone w kazdym wspolczesnym IDE - nie mowie o kompilatorach, bo tam to zalezy od switchy, ale jakiego IDE bys nie pobral to ci wyrzuci error gdy za daleko nadpiszesz, i to jest bardzo przydatne jesli chcesz sie ustrzec takich bledow, w visualu musialbys wywalic caly runtime zeby nadpisac tablice na stosie poprzez [] chyba ze mowimy o (tab+213123123) = 0 to calkiem cos innego