Witajcie. Na tym blogu będę umieszczał swoje wiersze, do Waszej oceny. Oto pierwszy z nich :

Najtrudniej jest być sobą

Nie zmieniać się wraz z trzodą

Bo pandemonium urojeń jest w Twojej głowie

Zastanawiaj się przy każdym słowie

Ile znajduje się w nim prawdy, a kłamstwa

Bo w każdym z nas drzemie nuta chamstwa

Które rani gorzej niż nóż w serce

Stoję w miejscu, przy bolesnej rozterce

Nie potrafię iść dalej i zaufać

Nie chcę cierpieć, wolę na zimne dmuchac

A po co ze sobą kończyc?

Przecież nawet śmierć miłości nie umie rozłączyć

A wolę umrzeć dumnie, z świadomością spełnionych celów

Że jestem tu, gdzie trafia tak niewielu