Witajcie ponownie w moim świecie...

Wielu z was odbiera mnie za hejtera, dla większości jestem randomem, czasami buntownikiem i rzadko ziomkiem.

Ale nie interesuje mnie opinia publiczna w sprawie mojej osoby, ale postaram się wam mnie przedstawić, a może dostrzeżecie pewne zależności i prawdy.

Wysnuwa się natomiast pytanie z tytułu... xtie też człowiekiem ?

Stop...

Zanim sobie odpowiecie najpierw musimy odpowiedzieć na jeszcze ważniejsze pytanie, a mianowicie:

Czym jest człowiek ?

Jakie emocje, przekonania i wartości powinien posiadać człowiek ?

Mógłbym tutaj zadać wiele pytań, ale nie o to mi chodzi - nie chcę was zamęczyć

Po prostu zastanówcie się, kim jest każdy z nas - bo ja za każdym razem, gdy patrzę w lustro widzę szarego człowieka.

Lecz, gdy spojrzę w oczy widzę o wiele więcej...

Jednym z najważniejszych elementów mojego codziennego życia jest muzyka.

I w sumie nie byłoby nic w tym nadzwyczajnego (przecież każdemu Ona pomaga pobudzić wyobraźnię, przejść do świata marzeń, bądź odreagować) gdyby nie fakt, że sam piszę i "nawijam".

Nie uważam się oczywiście za kogoś super cool mega giga... Lecz znam swoją wartość, a myślę, że dzięki ciekawej merytoryce w utworach jest ona wysoka.

Jak to się zaczęło ?

Pierwszy kontakt z subkulturą hip-hop miałem zawsze, gdy jeździłem do swoich przyrodnich braci, którzy mieszkali u babci w Pruszkowie.

Obaj słuchali w latach swojej młodości Paktofoniki i reszty klasyków, które były pozycją obowiązkową przed latami.

Lecz to był nieświadomy kontakt z sztuką, przecież miałem kilka lat, a nawet teraz nie wszystkie metafory potrafię od razu rozłożyć na czynniki pierwsze.

Z pewnością w czasach gimnazjum sam sięgałem już po rap, wtedy były pierwsze telefony w przystępnych cenach mające mp3 i karty pamięci, a więc słuchanie z głośnika na szkolnym korytarzu, albo pod blokiem na trzepaku rapu nie było niczym dziwnym, przynajmniej dla nas, w tamtych czasach.

Zacząłem od słuchania tego co było fajne wśród "ziomków", a że wychowałem się na Pradze (dzielnica w Warszawie) to słuchanie patolog skład, peji i innych wykonawców, gdzie co chwilę było "ku*wa, ku*wa" to był standard.

- I tutaj małe sprostowanie, oczywiście jak dla mnie Peja to stara gwardia, MC, który jest w Polsce jednym z filarów rapu

Należy też wspomnieć, że byłem strasznie ufny w stosunku co do dziewczyn, a że byłem "niespełnionym" romantykiem to i często zdarzało się popadać w melancholię spowodowaną moimi niepowodzeniami. Pisałem wtedy wiersze, przerodziło się to z czasem w

teksty utworów, a swoje inspiracje czerpałem słuchając Paktofoniki, Kalibra i samego Daba, Fokusa, Rahima plus 3x Klan, Pijani Powietrzem.

Dla mnie Katowice w tamtym okresie były azylem

Znajdźcie taki klimat na nowoczesnych bitach :

Pierwszy swój utwór (którego notabene nie mam, stary komputer się zepsuł) został nagrany mikrofonem do skype, ale nie był nigdzie udostępniany - byłem z kolegą, którym to nagrałem świadomy tego, że poziom to dno i wodorosty, a było to tylko eksperymentem, który na szczęście pchnął mnie do przodu.

Czasy liceum to wyrabianie sobie świadomości słuchacza, pogłębiałem się w przesłania utworów, ale również kładłem ogromny nacisk na technikę, flow, wokal rapera.

Uczyłem się nawijając znane mi utwory, gdyż dzięki temu wiedziałem w jakich momentach łapać "bezcenny" oddech - uwierzcie mi, że ciężko jest kontrolować oddech występując na żywo, bądź szybciej nawijając.

Po skończeniu pierwszej klasy niewiele później skończył się mój bardzo owocny związek, następnie w wakacje zacząłem często spotykać się z moim ziomkiem, którego znałem wtedy praktycznie z widzenia (często też wpadał z swoim kumplem).

Zanim wakacje się skończyły padł pomysł, aby stworzyć squad i zacząć coś nagrywać - pełen spontan, pełna zajawka.

Po miesiącu już mieliśmy pierwsze tekst, szukaliśmy pierwszych bitów i rozglądaliśmy się za studiem nagraniowym - odstraszała nas cena.

Pewnego razu z moim przyjacielem wybrałem się na starówkę, odpocząć, popatrzeć na płeć piękną, a także trochę pożartować.

Mieliśmy wracać do domu, ale padła propozycja, że jeszcze pod kolumną zygmunta zapalimy papierosa i śmigamy.

Ja zawsze paliłem szybciej (spokojnie, nie palę od ostatnich wakacji już) i już chciałem za raz wstawać i szykować się do odejścia, gdy podszedł do nas facet po 30-stce.

Spytał się coś, ale zanim zdążyłem to przetworzyć mój kumpel energicznie zaczął wskazywać na mnie.

Spytałem jeszcze raz o co chodziło, a On spytał się mnie, czy nie znam kogoś kto nawija rap, bo jest projekt z miasta, że za darmo będziemy mogli korzystać z profesjonalnego studia ("Bóg istnieje!" - pomyślałem).

Rozpisałem się, a więc pokrótce :

- Z ziomkami ogarnęliśmy to studio

- Nagraliśmy kilka numerów

- Do squadu doszedł czwarty ziomek

- Skład miał parę "koncertów" zaczynając na dyskotece w szkole kończąc na nawijce w pubie ze sceną dla sporej grupy osób (ten osotatni już jako skład beze mnie)

Przedstawię wam jeden z kawałków squadu, który był nagrany w trzecim miesiącu zajęć w studiu - od tego czasu minęło 1,5 roku.

Moja zwrotka jest druga, zaczynam w okolicach 1:25

http://www.youtube.com/watch?v=J9kNB8lvyWA

Oczywiście teraz wokal, technika i merytoryka są na wyższym poziomie (aktualnie pracuję nad włąsnym mixtape).

Za dużo w tym wpisie już napisałem, następne info w następnym wpisie, zapraszam do pytania w komentarzach i oceny