Skocz do zawartości
  • 👋 Witaj na MPCForum!

    Przeglądasz forum jako gość, co oznacza, że wiele świetnych funkcji jest jeszcze przed Tobą! 😎

    • Pełny dostęp do działów i ukrytych treści
    • Możliwość pisania i odpowiadania w tematach
    • System prywatnych wiadomości
    • Zbieranie reputacji i rozwijanie swojego profilu
    • Członkostwo w jednej z największych społeczności graczy

    👉 Dołączenie zajmie Ci mniej niż minutę – a zyskasz znacznie więcej!

    Zarejestruj się teraz

[Angielski] Zagadnienia na poprawke.!


Rekomendowane odpowiedzi

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

to be nie umiesz?

I'm

You are

He, she it Is

 

we are

you are

they are

 

Jest dużo poradników na necie o tym co masz się nauczyć na porpawke, wystarczy tylko dobrze poszukać, a najlepiej zajrzeć do ksiązki. Mogleś tez uwazać na lekcjach bo samemu jest sie nauczyc trudniej

Dota 2 > Lol

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Lolz? Po prostu nie chodziłem na lekcje dlatego poprawka..?

a idę do klasy 3 gim... jak zdam poprawke -.-

Życie to lata bólu i sekundy szczęścia, więc żyj pełnią życia!

Opublikowano (edytowane)

Odmiana To Be została wytłumaczona powyżej.

 

PRESENT SIMPLE

 

DEFINICJA:

 

Czas Present Simple jest bardzo prosty w tworzeniu. Potrzeba tylko czasownika w podstawowej formie i osoby wykonującej czynność.

 

Czas Present Simple składa się z następujących elementów:

 

podmiot + czasownik w formie podstawowej*

 

Oto przykład:

I go to the cinema once a week. Chodzę do kina raz w tygodniu.

 

 

* Żeby jednak nie było tak łatwo, jest jedna mała rzecz, o której zawsze trzeba pamiętać w tym czasie:

 

w trzeciej osobie liczby pojedynczej do czasownika musimy dodać końcówkę -s

writes pisze reads czyta sits siedzi swims pływa makes robi takes zabiera

 

Czasami jednak trzeba dodać -es zamiast -s

does robi goes chodzi watches ogląda washes myje

 

W dwóch ostatnich przykładach byłoby trudno wymówić czasownik, który kończy się na 'syczącą" spółgłoskę, gdybyśmy dodali do niego tylko -s. Końcówka -es ułatwia wymowę.

 

Jeśli czasownik kończy się na literkę -y, a przed nią jest spółgłoska, to w trzeciej osobie zamiast -y wstawiamy -ies

study » studies studiuje

 

I na koniec bardzo ważny wyjątek:

I have » he/she/it has mieć, ma

 

 

Pytania

 

Przy tworzeniu pytań pojawia się dodatkowe słówko (operator), którego musimy użyć. Słowo to nie ma tutaj swojego znaczenia, pełni rolę wyłączne pomocniczą. To słówko to do. W trzeciej osobie pojawia się końcówka -s i otrzymujemy does.

Uwaga: w trzeciej osobie nie dodajemy końcówki -s do czasownika głównego - otrzymuje ją operator.

 

Aby utworzyć pytanie ogólne, zaczynamy od operatora:

 

Do you like apples? Lubisz jabłka? Does she smoke? Czy ona pali? Do we always have to be late? Czy my zawsze musimy się spóźniać?

 

 

Możemy także sprecyzować nasze pytania (pytania szczegółowe), zaczynając pytanie od słówka pytającego:

How do you get to work? Jak się dostajesz do pracy? How often does she go out in the evening? Jak często ona wychodzi wieczorami? What do you usually have for breakfast? Co zwykle jecie rano na śniadanie?

 

I dalsze przykłady:

What do you want for Christmas? Co chcesz pod choinkę? Where does she work? Gdzie ona pracuje? What time does he leave? O której on wyjeżdża? How much do you earn? Ile zarabiasz? What does it mean? Co to znaczy? Where do you live? Gdzie mieszkasz? When do you usually go on holiday? Kiedy zwykle wyjeżdżacie na wakacje?

 

Przeczenia:

 

Tutaj także używamy operatora do/does, do którego dodajemy słówko not i przeczenie gotowe:

I don't like milk. Nie lubię mleka. He doesn't smoke. On nie pali.

 

 

W języku potocznym najczęściej łączymy operator i not:

do not » don't does not » doesn't

 

 

I przykłady:

Mike doesn't read books very often. Mike nie czyta książek za często. I don't go to work on Sundays. Nie chodzę do pracy w niedziele. We don't usually sing in the middle of the street. Zwykle nie śpiewamy na środku ulicy.

 

 

CZĘSTOWLIWOŚĆ WYKONYWANYCH CZYNNOŚCI W CZASIE PRESENT SIMPLE:

 

always zawsze never nigdy often często rarely rzadko seldom rzadko usually zwykle every day codziennie every week co tydzień every month co miesiąc twice a month dwa razy w miesiącu seven times a year siedem razy w roku three times a day trzy razy dziennie sometimes czasami on Mondays/Tuesdays... w poniedziałki/wtorki...

 

 

Kilka przykładowych zdań:

He drinks milk twice a day On pije mleko dwa razy dziennie. We go to work six times a week. Chodzimy do pracy przez sześć dni w tygodniu. I never smoke, but Alice smokes from time to time. Ja nigdy nie palę, ale Alicja pali od czasu do czasu. She likes him very much. Ona go bardzo lubi. I always feel great in spring. Zawsze na wiosnę czuję się świetnie.

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

PRESENT CONTINUOUS

 

Present Continuous to jeden z pierwszych czasów, jakie poznajemy zaczynając naukę angielskiego. Czas ten najczęściej opisuje czynność, która jest w tej chwili wykonywana.

 

Czas Present Continuous składa się z następujących elementów:

 

podmiot + to be (am/is/are) + czasownikz końcówką-ing

 

Oto przykłady:

Tom is writing a letter. Tomek pisze list. (w tej chwili) We are waiting for a taxi. Czekamy na taksówkę. I am getting ready. Przygotowuję się.

 

Najpierw mamy osobę, która wykonuje czynność (Tom), następnie trzecią formę czasownika być (is). Następnie dodajemy do czasownika głównego pisać (write) końcówkę -ing i dopełnienie - w tym wypadku słowo list (a letter). Pierwsze zdanie w Present Continuous gotowe!

 

Oto formy czasownika to be dla wszystkich osób:

liczba pojedyncza liczba mnoga 1 osoba I am we are 2 osoba you are you are 3 osoba he is

she is

it is they are

 

 

Tworzenie właściwej formy czasownika głównego jest bardzo proste, do podstawowej formy dodajemy końcówkę -ing

write » writing pisać read » reading czytać sit » sitting siedzieć look » looking patrzeć do » doing robić take » taking zabierać eat » eating jeść

 

Zwróćmy uwagę, że niektóre czasowniki po dodaniu końcówki wyglądają nieco inaczej. Zapamiętajmy zasady pisowni czasowników z końcówką -ing: Zmiany bezokolicznik po dodaniu końcówki -ing -e na końcu czasownika znika make making w czasowniku jednosylabowym, gdzie na końcu jest spółgłoska+samogłoska+spółgłoska podwajamy ostatnią spółgłoskę swim swimming w czasownikach dwusylabowych, gdzie na końcu jest spółgłoska + samogłoska + spółgłoska, a akcent pada na drugą sylabę, podwajamy ostatnią spółgłoskę refer* referring czasowniki kończące się na -ie zmieniają pisownię z -ie na -y die dying

 

* Dla porównania: czasownik happen też ma dwie sylaby, a na końcu spółgłoskę + samogłoskę + spółgłoskę (p + e + n ), ale ponieważ akcentujemy w nim pierwszą sylabę, nie podwoimy ostatniej spółgłoski przed dodaniem końcówki -ing. W tym przypadku otrzymujemy formę happening.

Oto więcej przykładów zdań w czasie Present Continuous:

You are reading a book. Ty czytasz książkę. Mary is having breakfast. Mary je śniadanie. They are running. Oni biegną. I am taking my bag. Zabieram swoją torbę. We are waiting for my uncle. Czekamy na mojego wujka. He is looking at the stars. On patrzy w gwiazdy. We are doing our homework. Robimy (odrabiamy) zadanie domowe.

 

 

PYTANIA I PRZECZENIA

 

Tworzenie pytań jest banalnie proste - wystarczy tylko zamienić ze sobą miejscami czasownik pomocniczy z podmiotem zdania:

Is Tom writing a letter? Czy Tomek pisze list? (w tej chwili)

 

I dalsze przykłady pytań ogólnych:

Are you reading a book? Czytasz/Czytacie książkę? Is Mary having breakfast? Czy Mary je śniadanie? Are they running? Czy oni biegną? Am I taking my bag? Czy zabieram swoją torbę? Are we waiting for my uncle? Czy czekamy na mojego wujka? Is he looking at the stars? Czy on patrzy w gwiazdy? Are we doing our homework? Czy robimy (odrabiamy) nasze zadanie domowe?

oraz szczegółowych: Where are you going? Gdzie idziesz/idziecie? Who is she talking to? Z kim ona rozmawia? Why are they laughing? Dlaczego oni/one się śmieją? What is he doing? Co on robi?

Przeczenia:

 

Tutaj potrzebne nam będzie dodatkowe słowo: not (czyli nie):

Tom is not writing a letter. Tomek nie pisze listu.

 

W języku potocznym najczęściej łączymy dwa słówka:

is not » isn't are not » aren't

 

Czyli nasze zdanie będzie brzmiało:

Tom isn't writing a letter. Tomek nie pisze listu.

 

I przykłady: You aren't reading a book. Ty nie czytasz książki. Mary isn't having breakfast. Mary nie je śniadania. They aren't running. Oni nie biegną. I am not taking my bag. Nie zabieram swojej torby. We aren't waiting for my uncle. Nie czekamy na mojego wujka. He isn't looking at the stars. On nie patrzy w gwiazdy. We aren't doing our homework. Nie odrabiamy zadania domowego.

 

 

PAST SIMPLE:

 

Czas Past Simple (przeszły prosty), jak sama nazwa wskazuje, opisuje wydarzenia z przeszłości i jest prosty w tworzeniu.

 

Zdanie w Past Simple składa się z następujących elementów:

podmiot + II forma czasownika

 

Oto przykłady:

Yesterday I worked very hard. Wczoraj pracowałem bardzo ciężko. She was very tired after work. Była bardzo zmęczona po pracy. We were at home all day yesterday. Wczoraj cały dzień byliśmy w domu. I could swim when I was 5 years old. Umiałem pływać jak miałem 5 lat.

 

Jak tworzymy drugą formę czasownika? Czasownikom regularnym dodajemy -ed lub -d, natomiast formy czasowników nieregularnych znajdujemy tutaj.

 

Dodając końcówkę czasu przeszłego do czasowników regularnych należy pamiętać o kilku zasadach pisowni:

Zasada pisowni bezokolicznik forma Simple Past Jeżeli czasownik kończy się na literę -y po spółgłosce (np. -dy, -ry), przed dodaniem końcówki y zamieniamy na i. study studied Jeżeli czasownik składa się z jednej sylaby, a na końcu ma spółgłoskę +samogłoskę + spółgłoskę, podwajamy ostatnią spółgłoskę. * stop stopped Jeżeli czasownik ma dwie sylaby i druga sylaba jest akcentowana, a na końcu jest spółgłoska + samogłoska + spółgłoska, podwajamy ostatnią spółgłoskę. prefer** preferred

 

* zgodnie z podpowiedzią uważnego forumowicza :), zasadzie tej nie podlegają czasowniki zakończone na w lub x, czyli czasownik tow (holować) w Simple Past ma formę towed, a tax (opodatkować) - taxed.

** Dla porównania: czasownik happen też ma dwie sylaby, a na końcu spółgłoskę + samogłoskę + spółgłoskę (p + e + n ), ale ponieważ akcentujemy w nim pierwszą sylabę, nie podwoimy ostatniej spółgłoski przed dodaniem końcówki czasu przeszłego. W tym przypadku dodajemy tylko -ed i otrzymujemy formę happened.

 

Kilka przykładowych zdań w czasie Past Simple:

She spoke to Mary two days ago. Ona rozmawiała z Mary dwa dni temu. We went to the station and bought the tickets. Poszliśmy na stację i kupiliśmy bilety. I visited Spain last year. Odwiedziłem Hiszpanię w zeszłym roku. They were very happy when they heard the news. Oni byli bardzo szczęśliwi, kiedy usłyszeli tę wiadomość. I wanted to buy this book but it cost too much. Chciałam kupić tę książkę, ale za dużo kosztowała. We spent our holidays there - we had a great time. Spędziliśmy tam wakacje - wspaniale się bawiliśmy. They tried the soup but it was too hot to eat.

Spróbowali zupy, ale była za gorąca do jedzenia.

 

 

 

PYTANIA I PRZECZENIA

 

W tym czasie także pojawia się pomocniczy operator, za pomocą którego tworzymy pytania i przeczenia - tym razem jest to słówko did. Dobra wiadomość: Operator jest identyczny we wszystkich osobach :) Pytanie tworzymy wstawiając did przed podmiot zdania a czasownik... wraca do pierwszej formy!

Did you see that? Widziałeś to? Did he speak to Molly yesterday? Czy on rozmawiał z Molly wczoraj? When did you buy this car? Kiedy kupiliście ten samochód?

 

Uwaga: w pytaniach o podmiot nie używamy operatora, a czasownik występuje w II formie. Pytanie takie ma taki szyk, jak analogiczne pytanie w języku polskim:

Who told you about it? Kto powiedział ci o tym? What happened? Co się stało? How many people came to the party? Ile ludzi przyszło na imprezę? Who tidied my room? Kto posprzątał mój pokój? (pewnikiem krasnoludki ...)

 

Czasownik to be ( w czasie przeszłym was w 1 i 3 os. l.poj. i were dla pozostałych osó B) rządzi się swoimi prawami i tworzy pytanie przez zmianę szyku, czyli występuje przed podmiotem. Pytanie w tym przypadku obywa się bez operatora.

Was she hungry? Czy ona była głodna? Were you at school yesterday? Byłeś wczoraj w szkole? Why was she upset? Dlaczego była zdenerwowana? Where were these documents? Gdzie były te dokumenty?

 

 

Przeczenia:

 

Tutaj także używamy operatora did w połączeniu z not.

 

Oba słówka najczęściej łączymy:

did not » didn't

 

He didn't take her to the restaurant last weekend. On nie zabrał jej do restauracji w poprzedni weekend. We didn't go to the cinema yesterday. Wczoraj nie poszliśmy do kina. I didn't write the letter. Nie napisałem tego listu.

 

to be, jak się można spodziewać, zachowuje się inaczej:

1 i 3 osoba liczby pojedynczej was not » wasn't pozostałe osoby were not » weren't

I wasn't in France last summer. Nie byłem we Francji zeszłego lata. They weren't thirsty. Nie chciało im się pić.

 

 

WHEN I WHILE

 

AS/WHEN/WHILE często jest używane w znaczeniu 'during the time that', by opisać coś się wydarza podczas innej czynności:

As/When/While Dave was eating, the doorbell rang.

 

 

WHEN używa się do wprowadzenia zdania, gdy mowa jest o:

 

- wydarzeniu, które ma miejsce w tym samym czasie, co jakieś dłuższe wydarzenie:

They were playing in the yard when they heard some noise.

 

- okolicznościach, w których wydarzenie opisane w zdaniu głównym wydarza się:

When they are full grown these snakes can be over 2 meters long.

 

- ponadto WHEN używa się w znaczeniu 'every time':

I still feel tired when I wake up in the morning.

 

- preferuje się WHEN, gdy jest mowa o minionym okresie czyjegoś życia:

His mother called him Robbie when he was a baby.

 

- preferuje się WHEN dla emfazy, gdy jedno wydarzenie ma miejsce zaraz po drugim, szczególnie gdy jedno wywołuje drugie:

When the lights went out, I lit some candles.

 

AS preferuje się, gdy opisuje się, że kiedy jedna rzecz się zmienia, to w tym samym czasie zmienia się druga rzecz:

As the cheese matures, its flavor improves.

(w tym znaczeniu można także użyć WHILE z czasami 'continuous':

While the cheese is maturing, its flavor is improving.)

 

WHILE/AS używa się, gdy mowa jest o dwóch dłuzszych akcjach w tym samym czasie (WHILE jest powszechniejsze w nieformalnych tekstach mówionych):

I went shopping while/as Linda cleaned the house.

 

WHILE lub WHEN używa się zamiast AS, by uniknąć dwuznaczności tego ostatniego wyrazu (który znaczy także ponieważ).

 

 

TO BE GOING TO - JAKO FORMA WYRAŻANIA PRZYSZŁOŚCI

 

 

To wyrażenie pozwala przekazać informację o naszych planach na przyszłość. Jeśli chcemy powiedzieć, że coś zrobimy i jest to już przemyślana decyzja, to użyjemy 'going to'.

I am going to start learning French. Zamierzam się zacząć uczyć francuskiego. (i dlatego szukam kursu) She is going to apply for this job. Ona zamierza starać się o te pracę. (dlatego pisze CV) They are going to promote him. Oni go awansują. (wszystko na to wskazuje)

 

RÓŻNICE:

 

Present Continuous vs 'going to'

I'm buying a new computer tomorrow. Jutro kupuję komputer.

(właściwie to już tylko jadę go odebrać) I'm going to buy a new computer tomorrow. Zamierzam kupić jutro komputer.

(ale jeśli żaden mi nie będzie odpowiadał, to poczekam do następnego tygodnia)

 

'will' vs 'going to'

I know what I'll do! I will spend the weekend in the mountains. Wiem, co zrobię! Spędzę weekend w górach.

(podjęłam spontanicznie taką decyzję, ale różnie może być) I'm going to spend the weekend in the mountains. Zamierzam spędzić weekend w górach.

(nawet jeśli jeszcze nic nie zaczęłam robić w tym kierunku, to raczej jest szansa na zrealizowanie tego)

 

 

 

FORMA "WILL"

 

Czyli te czasy, w których wykorzystuje się słówko will. Przy ich pomocy:

 

1. wyrażamy chęć zrobienia czegoś (sami lub obiecujemy za kogoś):

I will help you with your homework. Pomogę ci w pracy domowej.

(wyrażamy chęć, oferujemy coś) She will call this bank for you. Ona dla ciebie zadzwoni do tego banku. I will show you! Ja ci pokażę!

 

 

2. ukazujemy możliwość wydarzenia się czegoś, spekulujemy, ale mówimy o rzeczach, których nie do końca jesteśmy pewni (wyrażamy subiektywne opinie). W tym przypadku w zdaniach często pojawiają się słowa:

think myśleć feel czuć hope mieć nadzieję promise obiecywać imagine wyobrażać sobie

 

I think they won't mind helping you. Myślę, że oni nie będą mieli nic przeciwko, żeby ci pomóc.

(tak sądzę, bo znam tych ludzi, ale może się przecież zdarzyć, że nie będą mieli czasu) He hopes this song will be in the charts. On ma nadzieję, że ta piosenka będzie na listach przebojów. (ale nie wie tego na pewno)

 

 

3. podejmujemy decyzję w momencie mówienia o czymś, często spontanicznie:

Well, I'm busy today. I can't help you, you see... Ugh, all right. Stop crying! I will look for these books for you! No wiesz, ja jestem dzisiaj zajęta. Nie mogę ci pomóc, rozumiesz... No dobrze! Przestań płakać! Poszukam ci tych książek!

 

Sytuacja nie musi być aż tak drastyczna. Użyjemy tej formy także w takim przypadku:

I don't know where to go in the evening... I'll ring Tom and invite him to the cinema. Nie wiem gdzie iść wieczorem... Zadzwonię do Tomka i zaproszę go do kina.

 

4. mówimy o określonych czynnościach w przyszłości - często potwierdzając informację dotyczącą planów, godziny, itp:

I'll meet you there at 8 then. No to spotykamy się tam o 8. All right. So I'll see you at lunch. Dobrze, to spotkam się z tobą na lunchu.

 

 

RZECZOWNIKI POLICZALNE I NIEPOLICZALNE

 

Angielskie rzeczowniki dzielą się na policzalne (countable) i niepoliczalne (uncountable).

 

Do rzeczowników policzalnych zaliczymy takie, które można wyszczególnić jako pojedyncze przedmioty w większej ilości i je policzyć, np.

an apple jabłko a shell muszelka a book książka

 

 

Każdą z tych rzeczy można bez problemu wziąć do ręki lub ułożyć w rządku.

 

Rzeczowniki niepoliczalne są nieco bardziej skomplikowane, chociaż w sumie bardzo logiczne. Zaliczamy do nich te wszystkie przedmioty lub pojęcia, których nie da się zmierzyć bez pomocy innych przedmiotów. Brzmi trochę pokrętnie, prawda? A wystarczy wyobrazić sobie... wodę. Nie da się jej wziąć bezpośrednio do ręki, licząc na dodatek, że się gdzieś ją doniesie. Żeby to zrobić potrzebujemy na przykład szklanki lub butelki, która posłuży jako pojemnik lub miarka ilości. Do rzeczowników niepoliczalnych zaliczymy więc:

water woda milk mleko wine wino petrol benzyna juice sok

 

rzeczy, które trzeba odmierzać łyżeczką, pakować w torebki, słoiki lub tubki:

sugar cukier flour mąka honey miód jam dżem toothpaste pasta do zębów

 

 

i oczywiście rzeczowniki abstrakcyjne takie jak:

love miłość hatred nienawiść time czas happiness szczęście

 

Jedną z zasad angielskiego gentlemana jest, że o pieniądzach się nie rozmawia, nie wspominając o ich liczeniu... Zapewne dlatego rzeczownik

money pieniądze

 

znalazł się w grupie rzeczowników niepoliczalnych w języku angielskim.

 

 

 

Decyzja, czy dany rzeczownik należy do grupy policzalnych, czy też niepoliczalnych, pociąga za sobą szereg kolejnych wyborów, których należy dokonać.

 

1. Tylko przy rzeczownikach policzalnych wystąpią rodzajniki a/an

2. W zależności od tego, czy rzeczownik jest policzalny, czy też nie, zadać musimy różne pytania o ten rzeczownik

3. Różne słówka będą nam określały ilości rzeczowników policzalnych i niepoliczalnych.

 

O rzeczowniki policzalne pytamy się:

How MANY friends have you got? Ilu masz przyjaciół? How MANY toys do you want? Ile zabawek chcesz?

 

O rzeczowniki niepoliczalne pytamy się:

How MUCH sugar do you want? Ile cukru chcesz? How MUCH time do you need? Ile czasu potrzebujesz?

 

 

 

* Uwaga: much pojawi się w twierdzeniu razem z too, w znaczeniu za dużo, np.

You smoke too much. Palisz za dużo. She spends too much money on cosmetics. Ona wydaje za dużo pieniędzy na kosmetyki.

 

Najlepiej różnicę pomiędzy nimi widać będzie w przykładach:

How much time do you have? Ile masz czasu? I haven't much time. Nie mam dużo czasu.

I have many books. Mam dużo książek. I don't have many books. Nie mam wielu książek. Do you have many books? Masz dużo książek?

 

Do you have a lot of time? Czy masz dużo czasu? I don't have a lot of time. Nie mam dużo czasu.

 

She has lots of friends. Ona ma wielu przyjaciół. Do you have lots of work? Czy masz dużo pracy?

 

I have a number of things from England. Mam sporo rzeczy z Anglii.

 

Does she have plenty of money? Czy ona ma mnóstwo pieniędzy?

 

I have a few cookies. Mam kilka ciastek.

 

Only few people live here. Tylko kilku (niewielu) ludzi tu mieszka.

 

I have a little time. Mam trochę czasu. I have little time. Mam niewiele czasu.

 

I got several things for my birthday. Dostalam kilka rzeczy na urodziny.

 

I need some money. Potrzebuje trochę pieniędzy. Do you want some cake? Chcesz trochę ciasta?

 

Do you have any money? Masz jakieś pieniądze? Masz trochę pieniędzy? I don't have any money. Nie mam żadnych pieniędzy. Nie mam ani trochę pieniędzy.

 

 

STOPNIOWANIE PRZYMIOTNIKÓW

 

Po pierwsze: nie zawsze porównując dwie osoby czy rzeczy musimy stosować stopniowanie. Zobaczmy na przykład:

This lady is old. Ta pani jest stara. That lady is very old. Tamta pani jest bardzo stara.

 

Tak więc mamy porównanie dwóch osób bez stosowania stopnia wyższego.

 

Jeśli wskazujemy, że dwie osoby/rzeczy nie różnią się od siebie możemy użyć konstrukcji as ... as tak ... jak

 

Na przykład:

She is as beautiful as her mother. Ona jest tak samo śliczna jak jej mama. I'm as strong as Tom. Jestem tak silny jak Tomek. My car is as old as theirs. Mój samochód jest tak stary jak ich.

 

 

Jeśli chcemy rozróżnić cechy - potrzebna nam konstrukcja przeciwna:

not as/so ... as nie tak ... jak

 

Przykłady:

I'm not so tall as my brother. Nie jestem tak wysoki jak mój brat. Sue's husband is not as handsome as Annie's. Mąż Sue nie jest tak przystojny jak mąż Ani.

 

W języku angielskim, podobnie jak w polskim, mamy trzy stopnie: równy, wyższy i najwyższy. Przy stopniowaniu posługujemy się przyrostkami:

-er
- tworzy stopień wyższy

-est
- stopień najwyższy

 

Musimy zwrócić uwagę na zasady pisowni: jeśli przymiotnik kończy się na e - nie podwajamy tej samogłoski przed dodaniem końcówki *.

small - smaller - the smallest mały - mniejszy - najmniejszy long - longer - the longest długi - dłuższy - najdłuższy warm - warmer - the warmest ciepły - cieplejszy - najcieplejszy weak - weaker - the weakest słaby - słabszy - najsłabszy strong - stronger - the strongest silny - silniejszy - najsilniejszy *nice - nicer - the nicest miły - milszy - najmilszy *large - larger - the largest duży - większy - największy

 

Jeśli przymiotnik kończy się na -y, stopniując zmieniamy -y na -i:

happy - happier - the happiest szczęśliwy - szczęśliwszy - najszczęśliwszy easy - easier - the easiest łatwy - łatwiejszy - najłatwiejszy pretty - prettier - the prettiest piękna - piękniejsza - najpiękniejsza dry - drier - the driest suchy - suchszy - najsuchszy

 

I jeszcze jedna uwaga: w przymiotniku jednosylabowym , gdzie na końcu jest spółgłoska+samogłoska+spółgłoska podwajamy ostatnią spółgłoskę (podwajanie nie dotyczy spółgłosek w i x, czyli np. new - newer - the newest)

thin - thinner - the thinnest cienki - cieńszy - najcieńszy slim - slimmer - the slimmest szczupły - szczuplejszy - najszczuplejszy big - bigger - the biggest duży - większy - największy

 

 

 

 

Uwaga! Przed rzeczownikami opisanymi przymiotnikami w stopniu najwyższym należy pamiętać o słówku the przed przymiotnikiem! Wskazujemy jedną i konkretną rzecz czy osobę która jest "naj".

the longest river najdłuższa rzeka (np. w Europie) the shortest way najkrótsza droga (ze szkoły do domu) the smallest house najmniejszy dom (na tej ulicy) the oldest man najstarszy człowiek (jest tylko jeden)

 

Powyższe informacje zostały zerżnięte w całości z serwisu http://www.ang.pl

 

Ufam iż to wystarczy aby zdać poprawkę.

 

Pozdrawiam

Vene

Edytowane przez Veneficium

Jeśli pomogłem wciśnij

"Like"

To nic nie kosztuje, a daje mi wiele przyjemności

:)

Opublikowano (edytowane)

Jakbyś nie zauważył to napisałem pod spodem skąd jest ten tekst.

 

Nie ma potrzeby go zmieniać i wydziwiać.

 

Skoro masa ludzi korzysta z tych informacji w takiej formie i chwalą to sobie, to znaczy, że jest dobry.

 

Koniec kropka.

 

 

//.EDIT

 

Ufam iż ten pokaz analfabetyzmu w Twoim "Hobby" jest zrobiony celowo.

 

Ahh jeszcze jedno.

Płeć - Kobieta

Hobby - pisane w rodzaju męskim (masz problemy ze swoją seksualnością?)

Edytowane przez Veneficium

Jeśli pomogłem wciśnij

"Like"

To nic nie kosztuje, a daje mi wiele przyjemności

:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...