Plastyka - mini referat o dawnej sztuce.

[Combative]

Siema. Za dobr

[hollowLies]

Nazwa „oświecenie” wywodzi się od prastarej i rozpowszechnionej w różnych kulturach metafory światła, znanej zwłaszcza z języków wierzeń religijnych. W Biblii światłość przeciwstawiona ciemności oznacza przymioty boskie, takie jak: dobro i mądrość, udzielane ludziom w drodze łaski uświęcającej. Świeckie rozumienie antytezy światła i ciemności znała już starożytna szkoła stoików, do której nawiązywała filozofia XVI i XVII wieku (Filip Melanchton i Renē Descartes zwany Kartezjuszem), tworząc teorię światła naturalnego jako wrodzonej właściwości umysłu.

 

Nazwa „oświecenie” powstała w Niemczech (Aufklrung) i już w XVIII wieku rozpowszechniła się na inne obszary językowe. Mniej popularne były jej synonimy: używany w Anglii „wiek rozumu” i we Francji „wiek filozofów” (lub „wiek filozoficzny”). W piśmiennictwie polskim XVIII wieku najczęściej używano nazwy „oświecenie”. Jej etymologię tak starał się określić Franciszek Salezy Jazierski: „Od tego wyrazu zrobiono przenośne znaczenie oświecenia do rozumu ludzkiego, gdzie prawda ma być jak ogień, a poznawanie prawdy – jak światło ognia”.

 

Problem, czym jest oświecenie, żywo interesował ludzi epoki filozofów, odznaczającej się wysokim stopniem samoświadomości teoretycznej. Przede wszystkim zdawano sobie sprawę z przełomowego charakteru epoki kierowanej przez „oświecony” rozum, który miał być niezależnym od objawienia źródłem wiedzy o świecie i surowym sędzią, wszystkiego, co przekazywała tradycja. Pod koniec wieku zabrał w tej sprawie głos najwybitniejszy filozof tych czasów, Immanuel Kant. W słynnej rozprawie Co to jest oświecenie? Niemiecki myśliciel zwracał uwagę na psychologiczny i socjalistyczny aspekt przewrotu umysłowego: „Oświeceniem nazywamy wyjście człowieka z niepełnoletności, w którą popadł z własnej winy”. Oświecając człowieka, natura zwolniła go od „obcego kierownictwa”, ale przez lenistwo i tchórzostwo popadł on w wygodny stan zależności, w którym wysiłek myślenia zastąpiły dogmaty i formułki. „Niepełnoletność to niezdolność człowieka do posługiwania się swym własnym rozumem bez obcego kierownictwa” – pisał Kant. Nie dotyczy to wszystkich ludzi, lecz aby jednostki wybitne mogły zaszczepić innym odwagę samodzielnego myślenia, niezbędna jest wolność „publicznego użytku ze swego rozumu”.

Edytowane 31 Maja 2012 przez hollowLies

[Combative]

Dzięki, ale jednak troszkę nie do końca to dobre, bo nie jest napisane co jest to oświecenie, zero o pracach plastycznych. Proszę, niech ktoś zrobi to nieco inaczej, i żeby też było w miarę do przeczytania i zrozumienia + żeby to nie było żadne wikipedia.pl ctrl c, ctrl v i tyle.

[Combative]

Refresz