J. Polski - środki stylistyczne

[Darh]

Siema!

Potrzebuję wypisać środki stylistyczne z podanych tekstów. Proszę pomóżcie mi.

Zaznaczajcie na czerwono te środki ;D

Z góry dzięki

 

1) I nie miłować ciężko i miłować

Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione

Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,

Które i mienić, i muszą się psować.

 

2) Noc czarna, srebrna noc.

Świat nieskończony

W czasie i przestrzeni.

Pośrodku Droga Mleczna.

Któż po niej przechodzi?

To przechodzi ludzkie pojęcie.

 

3) Com uczynił, żeś nagle pobladła?

Com zaszeptał, żeś wszystko odgadła?

Jakże milcząc poglądasz na drogę!

Kochać ciebie nie mogę, nie mogę!

 

4) Znów ufałaś - i wątpiłaś znowu

(krakało spłoszone zamykanie ramp...),

gdy

pod konstrukcjami z żelaza i szkła

stał się pociąg,

 

5) Co było wielkie, małem się wydało.

Królestwa bladły jak miedź zaśnieżona

 

6) Język to dzikie mięso, które rośnie w ranie,

W otwartej ranie ust, ust, które żywią się kłamliwą prawdą.

[Darh]

Pomoże ktoś?

[Booa]

1) I nie miłować ciężko i miłować

Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione

Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,

Które i mienić, i muszą się psować.

 

Epitety.

 

2) Noc czarna, srebrna noc.

Świat nieskończony

W czasie i przestrzeni.

Pośrodku Droga Mleczna.

Któż po niej przechodzi?

To przechodzi ludzkie pojęcie.

 

Epitety.

 

3) Com uczynił, żeś nagle pobladła?

Com zaszeptał, żeś wszystko odgadła?

Jakże milcząc poglądasz na drogę!

Kochać ciebie nie mogę, nie mogę!

 

Apostrofa.

 

4) Znów ufałaś - i wątpiłaś znowu

(krakało spłoszone zamykanie ramp...),

gdy

pod konstrukcjami z żelaza i szkła

stał się pociąg,

 

Apostrofa.

 

5) Co było wielkie, małem się wydało.

Królestwa bladły jak miedź zaśnieżona

 

Porównanie.

 

6) Język to dzikie mięso, które rośnie w ranie,

W otwartej ranie ust, ust, które żywią się kłamliwą prawdą.

 

Przenośnia (metafora).

[Disparity]

1) I nie miłować ciężko i miłować

Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione

Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,

Które i mienić, i muszą się psować.

 

Epitety, a całe ostatnie zdanie to antyteza.

 

 

 

2) Noc czarna, srebrna noc. <- Epitety

Świat nieskończony <- Epitet

W czasie i przestrzeni.

Pośrodku Droga Mleczna.

Któż po niej przechodzi? <- Metafora

To przechodzi ludzkie pojęcie. <- Metafora

 

 

 

3) Com uczynił, żeś nagle pobladła? <- Pytanie retoryczne

Com zaszeptał, żeś wszystko odgadła?

Jakże milcząc poglądasz na drogę!

Kochać ciebie nie mogę, nie mogę! <- Apostrofa

 

 

 

4) Znów ufałaś - i wątpiłaś znowu <- Antyteza

(krakało spłoszone zamykanie ramp...), <- Personifikacja (Uosobienie)

gdy

pod konstrukcjami z żelaza i szkła

stał się pociąg, <- Personifikacja

 

 

 

5) Co było wielkie, małem się wydało. <- Antyteza

Królestwa bladły jak miedź zaśnieżona <- Personifikacja

 

 

 

6) Język to dzikie mięso, które rośnie w ranie, <- Metafora

W otwartej ranie ust, ust, które żywią się kłamliwą prawdą. <- Uosobienie, może także być metafora.

Edytowane 8 Czerwca 2011 przez Disparity