Co gorsze? Ból psychiczny czy ból fizyczny?

[Ravtis]

Który ból z tych dwóch uważacie za "lepszy" ?

Może pozwolę sobie zadać jeszcze jedno pytanie co do tematu, a mianowicie wolelibyście stracić rodzinę tj. śmierć rodziny czy może odciąć sobie rękę?

 

Oczywiście poza tym pytaniem to chodzi o ból w codziennych sytuacjach, np. gdy ktoś nas zrani uczuciowo lub kopniemy małym palcem w róg pechowej szafki.

[190475378597218903438]

Ból fizyczny jest bardziej znośny, sam w sobie ból fizyczny nic nie zrobi w efekcie długoterminowym. Ból psychiczny natomiast może wywołać kompletną zmianę osobowości, przynieść ból do końca życia, zniszczyć umysł lub spowodować, że zaczęlibyśmy ranić nawet tych co kochamy. Jeśli chodzi o rodzinę to zależy od sytuacji, śmierć to rzecz normalna więc nie wywołuje na mnie takiego bólu.

[Arialll]

Ja osobiście psychikę mam dość silną i coś takiego jak skrajne uczucia są mi obce(płacz, skrajne podniecenie) natomiast ból fizyczny dość ciężko znoszę więc gdybym miał wybierać to zdecydowanie wolałbym przyjąć ciężar na psychikę.

Co do drugiego przypadku no to chyba większość ludzi mimo wszystko zdecydowałaby się na odcięcie ręki... jedni po długim namyśle i z ogromnym oporem a inni z automatu by się na to zdecydowali.

[MrMarcinMarek]

Ja osobiście psychikę mam dość silną i coś takiego jak skrajne uczucia są mi obce(płacz, skrajne podniecenie) natomiast ból fizyczny dość ciężko znoszę więc gdybym miał wybierać to zdecydowanie wolałbym przyjąć ciężar na psychikę.

Co do drugiego przypadku no to chyba większość ludzi mimo wszystko zdecydowałaby się na odcięcie ręki... jedni po długim namyśle i z ogromnym oporem a inni z automatu by się na to zdecydowali.

Nawet najtwardsi mają chwile kiedy potrzebują klęknąć . Wszystko ma swoje granice, wytrzymałość psychiki też. Ból psychiczny może wyniszczyć człowieka od środka, zamiast dostrzegać wszystkie plusy życia będą widzieć same negatywy, depresja. Zdecydowanie bardziej wolałbym odnieść ból fizyczny ponieważ bez ręki da się żyć, a po co mam być w pełni zdrowy jeśli nie będę z życia korzystał przez wyniszczenie psychiczne?

[Arialll]

 

Ja osobiście psychikę mam dość silną i coś takiego jak skrajne uczucia są mi obce(płacz, skrajne podniecenie) natomiast ból fizyczny dość ciężko znoszę więc gdybym miał wybierać to zdecydowanie wolałbym przyjąć ciężar na psychikę.

Co do drugiego przypadku no to chyba większość ludzi mimo wszystko zdecydowałaby się na odcięcie ręki... jedni po długim namyśle i z ogromnym oporem a inni z automatu by się na to zdecydowali.

Nawet najtwardsi mają chwile kiedy potrzebują klęknąć . Wszystko ma swoje granice, wytrzymałość psychiki też. Ból psychiczny może wyniszczyć człowieka od środka, zamiast dostrzegać wszystkie plusy życia będą widzieć same negatywy, depresja. Zdecydowanie bardziej wolałbym odnieść ból fizyczny ponieważ bez ręki da się żyć, a po co mam być w pełni zdrowy jeśli nie będę z życia korzystał przez wyniszczenie psychiczne?

 

Oczywiście masz rację ale długotrwały, regularny i mocny ból równie mocno niszczy psychikę co jakieś zdarzenie, które bezpośrednio na nią wpływa. Z tego właśnie powodu czasami ludzie którzy chorują i nie działają już na nich leki przeciwbólowe chcą ze sobą skończyć.

[MrMarcinMarek]

 

 

Ja osobiście psychikę mam dość silną i coś takiego jak skrajne uczucia są mi obce(płacz, skrajne podniecenie) natomiast ból fizyczny dość ciężko znoszę więc gdybym miał wybierać to zdecydowanie wolałbym przyjąć ciężar na psychikę.

Co do drugiego przypadku no to chyba większość ludzi mimo wszystko zdecydowałaby się na odcięcie ręki... jedni po długim namyśle i z ogromnym oporem a inni z automatu by się na to zdecydowali.

Nawet najtwardsi mają chwile kiedy potrzebują klęknąć . Wszystko ma swoje granice, wytrzymałość psychiki też. Ból psychiczny może wyniszczyć człowieka od środka, zamiast dostrzegać wszystkie plusy życia będą widzieć same negatywy, depresja. Zdecydowanie bardziej wolałbym odnieść ból fizyczny ponieważ bez ręki da się żyć, a po co mam być w pełni zdrowy jeśli nie będę z życia korzystał przez wyniszczenie psychiczne?

 

Oczywiście masz rację ale długotrwały, regularny i mocny ból równie mocno niszczy psychikę co jakieś zdarzenie, które bezpośrednio na nią wpływa. Z tego właśnie powodu czasami ludzie którzy chorują i nie działają już na nich leki przeciwbólowe chcą ze sobą skończyć.

 

Co prawda nie wiem jak to jest być przewlekle chory i oby nikogo z nas to nie spotkało, aczkolwiek jest wiele ludzi chorych mocno, potrafią nadal się cieszyć życiem i osiągać coś np. w różnych sportach :>

[Riser.]

Zdecydowanie ból fizyczny. Przyrównując do siebie skrajny ból fizyczny związany z okaleczeniem, a skrajny ból psychiczny doprowadzający do rozpaczy, szału, depresji, beznadziejności - zdecydowanie wybrałbym bycie okaleczonym.

Nawiązując do tego co napisał @MrMarcinMarek  "bez ręki da się żyć, a po co mam być w pełni zdrowy jeśli nie będę z życia korzystał przez wyniszczenie psychiczne?"

[Arialll]

 

 

 

Ja osobiście psychikę mam dość silną i coś takiego jak skrajne uczucia są mi obce(płacz, skrajne podniecenie) natomiast ból fizyczny dość ciężko znoszę więc gdybym miał wybierać to zdecydowanie wolałbym przyjąć ciężar na psychikę.

Co do drugiego przypadku no to chyba większość ludzi mimo wszystko zdecydowałaby się na odcięcie ręki... jedni po długim namyśle i z ogromnym oporem a inni z automatu by się na to zdecydowali.

Nawet najtwardsi mają chwile kiedy potrzebują klęknąć . Wszystko ma swoje granice, wytrzymałość psychiki też. Ból psychiczny może wyniszczyć człowieka od środka, zamiast dostrzegać wszystkie plusy życia będą widzieć same negatywy, depresja. Zdecydowanie bardziej wolałbym odnieść ból fizyczny ponieważ bez ręki da się żyć, a po co mam być w pełni zdrowy jeśli nie będę z życia korzystał przez wyniszczenie psychiczne?

 

Oczywiście masz rację ale długotrwały, regularny i mocny ból równie mocno niszczy psychikę co jakieś zdarzenie, które bezpośrednio na nią wpływa. Z tego właśnie powodu czasami ludzie którzy chorują i nie działają już na nich leki przeciwbólowe chcą ze sobą skończyć.

 

Co prawda nie wiem jak to jest być przewlekle chory i oby nikogo z nas to nie spotkało, aczkolwiek jest wiele ludzi chorych mocno, potrafią nadal się cieszyć życiem i osiągać coś np. w różnych sportach :>

 

Mam na myśli przypadki gdy nowotwór zżera Ci organy wewnętrzne, są przerzuty a organizm uodpornił się już na leki przeciwbólowe. Wyobraź sobie dzień w dzień, godzina po godzinie czasem przez wiele miesięcy odczuwać cały czas rwący ból np. martwiejącej wątroby. Nie możesz spać, nie możesz się cieszyć bo wszystko zagłusza znienawidzony ból. To doprowadza człowieka do obłędu i są przypadki gdzie chorzy wręcz błagają o śmierć. Miałem pradziadka chorego na nowotwór jelita grubego z przerzutami i mimo, że byłem dzieckiem do dziś pamiętam jak kombinował by ze sobą skończyć.

[MrMarcinMarek]

 

 

 

 

Ja osobiście psychikę mam dość silną i coś takiego jak skrajne uczucia są mi obce(płacz, skrajne podniecenie) natomiast ból fizyczny dość ciężko znoszę więc gdybym miał wybierać to zdecydowanie wolałbym przyjąć ciężar na psychikę.

Co do drugiego przypadku no to chyba większość ludzi mimo wszystko zdecydowałaby się na odcięcie ręki... jedni po długim namyśle i z ogromnym oporem a inni z automatu by się na to zdecydowali.

Nawet najtwardsi mają chwile kiedy potrzebują klęknąć . Wszystko ma swoje granice, wytrzymałość psychiki też. Ból psychiczny może wyniszczyć człowieka od środka, zamiast dostrzegać wszystkie plusy życia będą widzieć same negatywy, depresja. Zdecydowanie bardziej wolałbym odnieść ból fizyczny ponieważ bez ręki da się żyć, a po co mam być w pełni zdrowy jeśli nie będę z życia korzystał przez wyniszczenie psychiczne?

 

Oczywiście masz rację ale długotrwały, regularny i mocny ból równie mocno niszczy psychikę co jakieś zdarzenie, które bezpośrednio na nią wpływa. Z tego właśnie powodu czasami ludzie którzy chorują i nie działają już na nich leki przeciwbólowe chcą ze sobą skończyć.

 

Co prawda nie wiem jak to jest być przewlekle chory i oby nikogo z nas to nie spotkało, aczkolwiek jest wiele ludzi chorych mocno, potrafią nadal się cieszyć życiem i osiągać coś np. w różnych sportach :>

 

Mam na myśli przypadki gdy nowotwór zżera Ci organy wewnętrzne, są przerzuty a organizm uodpornił się już na leki przeciwbólowe. Wyobraź sobie dzień w dzień, godzina po godzinie czasem przez wiele miesięcy odczuwać cały czas rwący ból np. martwiejącej wątroby. Nie możesz spać, nie możesz się cieszyć bo wszystko zagłusza znienawidzony ból. To doprowadza człowieka do obłędu i są przypadki gdzie chorzy wręcz błagają o śmierć. Miałem pradziadka chorego na nowotwór jelita grubego z przerzutami i mimo, że byłem dzieckiem do dziś pamiętam jak kombinował by ze sobą skończyć.

 

Czyli na dłuższą metę wyjdzie na to samo, ale akurat autor podał przykład odciętej ręki. Sam nie wiem czy bym dał radę właśnie przy nowotworze którego nie da się leczyć, aczkolwiek "nie ma co wychodzić z kina póki trwa seans" jest moim motto życiowym

[Spokojny Dawid]

Bol fizyczny jest gorszy. Jest bardziej odczuwalny.

Bol psychiczny powstaje zazwyczaj przez slabosc danej jednostki, wiec tak jakby nie ma on uzasadnienia, racji bytu. Gdy ktos nas zrani, mozemy odczuc "bol", ale nie musimy. Wynika to z irracjonalnego spojrzenia na swiat.

Takie jednostki po prostu sa slabsze i sie wykoncza

[Ktosiu]

Ból somatyczny ( fizyczny )  jest słabszy bo można go bez problemów  zablokować farmakologicznie i jest tylko i wyłącznie wrażeniem zmysłowym i emocjonalnym, to on powoduje w sumie powstanie też bólu psychicznego czy psychosomatycznego którego ciężko zlikwidować.  

 

UP. 

Ból psychiczny czy psychosomatyczny nie jest słabością jednostki, nie jest po prostu możliwe jego opisanie i dokładne zdiagnozowanie bo każdy człowiek reaguje na niego inaczej.

 Dla niektórych ludzi chorych np z zaburzeniami typu borderline ból psychiczny jaki odczuwają jest przyczyną okaleczeń by zwiększyć ból fizyczny. 

[Gość]

Ból fizyczny - dostaniesz w ryj, przestanie boleć po pewnym czasie,

Ból psychiczny - będzie w Tobie to siedziało, aż sobie z tym nie poradzisz. 

 

A poza tym sądzę, że Unia Europejska musi być zniszczona. 

[DeViNAK]

Ból fizyczny może prowadzić do bólu psychicznego, to samo ból psychiczny.

W "słabszej" formie ból psychiczny jest gorszy. W "silniejszej" formie nie ma znaczenia.

[f4lcon]

to zalezy jaki, jak ktos na mnie ostro wleci nawet przy ludziach to mam wyjebane, smiercia dziadkow tez sie jakos nigdy nie przejmowalem, mysle ze bliskim kolega/kolezanka czy rodzenstwem to juz bardziej.

 

Ale tak ogolnie to raczej psychiczny, nigdy nie byl tak mocny jak fizyczny ktorego doswiadczylem.

[Pies Zbigniew]

Są choroby i tortury o jakich nie macie pojęcia, ''ból psychiczny'' to wtedy pikuś.

[Ktosiu]

Wy chyba z biologią na bakier całkiem.

W wyniku uszkodzenia fizycznego ciała występuje wrażenie bólu w formie psychicznej i dopiero odczucie go.

Zwykła reakcja obronna organizmu, przeniesienie wrażeń i odczuć przez nerwy do mózgu do postaci zrozumialej dla organizmu czyli określenie umiejscowienia bólu i jego natężenia. Jak pisałem  można go zablokować w miejscu powstania albo bezpośrednio w mózgu czy nawet na rdzeniu kręgowym farmakologicznie, niekiedy nawet operacyjnie odcinając konkretne nerwy.

 

Psychicznego bólu nie można umiejscowić w organizmie bo to innego typu ból, nie koniecznie spowodowany uszkodzeniem ciała. Wcale nie musi się też łączyć z uczuciem braku czy straty, bo też i łączy się z kulturą, środowiskiem w jakim się człowiek wychował, często czują go też ludzie o silnej psychice w wyniku konfliktów emocjonalnych czy etycznych, itp. 

 

Najgorsze jest dopiero  połączenie odczucia bólu psychicznego i fizycznego, ból psychosomatyczny.

[DeViNAK]

Wy chyba z biologią na bakier całkiem.

W wyniku uszkodzenia fizycznego ciała występuje wrażenie bólu w formie psychicznej i dopiero odczucie go.

Zwykła reakcja obronna organizmu, przeniesienie wrażeń i odczuć przez nerwy do mózgu do postaci zrozumialej dla organizmu czyli określenie umiejscowienia bólu i jego natężenia. Jak pisałem  można go zablokować w miejscu powstania albo bezpośrednio w mózgu czy nawet na rdzeniu kręgowym farmakologicznie, niekiedy nawet operacyjnie odcinając konkretne nerwy.

 

Psychicznego bólu nie można umiejscowić w organizmie bo to innego typu ból, nie koniecznie spowodowany uszkodzeniem ciała. Wcale nie musi się też łączyć z uczuciem braku czy straty, bo też i łączy się z kulturą, środowiskiem w jakim się człowiek wychował, często czują go też ludzie o silnej psychice w wyniku konfliktów emocjonalnych czy etycznych, itp. 

 

Najgorsze jest dopiero  połączenie odczucia bólu psychicznego i fizycznego, ból psychosomatyczny.

 

A ty masz chyba na bakier z mózgiem, kolego

Jesteś bardziej irytujący od oskiego i endymiona razem wziętych, a ci dwaj to rak forum

 

@Spokojny Dawid na tego typa się nie da, serio, do niego nic nie dochodzi

[Spokojny Dawid]

 

Wy chyba z biologią na bakier całkiem.

W wyniku uszkodzenia fizycznego ciała występuje wrażenie bólu w formie psychicznej i dopiero odczucie go.

Zwykła reakcja obronna organizmu, przeniesienie wrażeń i odczuć przez nerwy do mózgu do postaci zrozumialej dla organizmu czyli określenie umiejscowienia bólu i jego natężenia. Jak pisałem  można go zablokować w miejscu powstania albo bezpośrednio w mózgu czy nawet na rdzeniu kręgowym farmakologicznie, niekiedy nawet operacyjnie odcinając konkretne nerwy.

 

Psychicznego bólu nie można umiejscowić w organizmie bo to innego typu ból, nie koniecznie spowodowany uszkodzeniem ciała. Wcale nie musi się też łączyć z uczuciem braku czy straty, bo też i łączy się z kulturą, środowiskiem w jakim się człowiek wychował, często czują go też ludzie o silnej psychice w wyniku konfliktów emocjonalnych czy etycznych, itp. 

 

Najgorsze jest dopiero  połączenie odczucia bólu psychicznego i fizycznego, ból psychosomatyczny.

 

 

A ty masz chyba na bakier z mózgiem, kolego

Jesteś bardziej irytujący od oskiego i endymiona razem wziętych, a ci dwaj to rak forum

Jesli nie zgadzasz sie z jego wypowiedzia, to zawsze mozesz ja naprostowac, anizeli tylko uzywac inwektyw.

 

Ja tam patrze z poziomu prostego czlowieka.

Bol fizyczny - wyjebie sie, walne glowa o kraweznik, boli.

Bol psychiczny - zostawi mnie zona po 30 latach malzenstwa i gowno.

Powstaje on tylko w glowie jednostki. Nie da sie go jednoznacznie opisac, bo u kazdego inaczej sie "objawia". Dla mnie to po prostu okazanie slabosci i tyle.

[Ktosiu]

Poczekaj aż się zestarzejesz i zaczniesz odczuwać ból psychiczny związany z chorobą to wtedy nadal będziesz sobie mógł wmawiać że to tylko oznaka słabości a nie choroba. 

Ból psychiczny to nie tylko reakcja na wydarzenia z życia jak podajesz ale i reakcja organizmu na ból fizyczny, choroby, stres i wrażenia. 

[Spokojny Dawid]

Poczekaj aż się zestarzejesz i zaczniesz odczuwać ból psychiczny związany z chorobą to wtedy nadal będziesz sobie mógł wmawiać że to tylko oznaka słabości a nie choroba. 

Ból psychiczny to nie tylko reakcja na wydarzenia z życia jak podajesz ale i reakcja organizmu na ból fizyczny, choroby, stres i wrażenia.

 

A gdzie sie ta reakcja rodzi?

[.Yoshiaki]

Ból to naturalny bodziec sugerujący, że coś jest nie tak. Jeśli coś jest nie tak - trzeba to zmienić.

 

Stwierdzenie, że ból zmienia człowieka, jest słuszne tylko, jesli to słaby osobnik.

 

Nie mniej bardzo ciężko określić, który z podanych rodzai bólu jest mniej dotkliwy. Ból zęba czy nieszczęśliwa miłość - oba są powodami do łez i nieprzespanych nocy.

[Hezi]

Każdy ból fizyczny wiąże się z bólem psychicznym.

Ciężko jednak powiedzieć czy jest coś gorszego od życia ze świadomością, że już nic dobrego mnie nie czeka. Chyba tylko właśnie ból fizyczny.

 

wolelibyście stracić rodzinę tj. śmierć rodziny czy może odciąć sobie rękę?

 

Dobre pytanie, chyba nie wiemy tego o sobie... I raczej wiedzieć nie chcemy.

 

poza tym pytaniem to chodzi o ból w codziennych sytuacjach, np. gdy ktoś nas zrani uczuciowo lub kopniemy małym palcem w róg pechowej szafki.

 

W odróżnieniu od zranionej miłości własnej, na ból małego palca wywołany nieopatrznym kopnięciem w szafkę nie sposób się z biegiem lat uodpornić.

[Speed_]

Nie mozna porownywac jablka do pomarancza . Dwa odzielne bole , oba bola . Nie ma czegos takiego jak lepszy gorszy imo.

[Spokojny Dawid]

Nie mozna porownywac jablka do pomarancza . Dwa odzielne bole , oba bola . Nie ma czegos takiego jak lepszy gorszy imo.

Mozna porownac. Jablko jest zazwyczaj czerwone, pomarancza jest pomaranczowa.

Pomarancza ma wloknisty miazsz, a jej skorka ma pomarszczona fakture. Miazsz jablka jest chrupki i sztywny, skorka gladka i przylegajaca do miazszu.

[paxonzzzz]

psychiczny,

czytajac niektore posty na mpc.