Skocz do zawartości

Dołącz do społeczności!

👋 Witaj na MPCForum!

Przeglądasz forum jako gość, co oznacza, że wiele świetnych funkcji jest jeszcze przed Tobą! 😎

  • ✅ Pełny dostęp do działów i ukrytych treści
  • ✅ Możliwość pisania i odpowiadania w tematach
  • ✅ System prywatnych wiadomości
  • ✅ Zbieranie reputacji i rozwijanie swojego profilu
  • ✅ Członkostwo w jednej z największych społeczności graczy

👉 Dołączenie zajmie Ci mniej niż minutę – a zyskasz znacznie więcej!

Zarejestruj się teraz

[Tekst] Α i Ω

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam wszystkich.


 


Ponad rok temu założyłem swoją galerię alfa (klik), w której pokazałem kilka pierwszych prac. Teraz postanowiłem stworzyć drugą i ponownie zaprezentować napisane wiersze.


Porównując poniższe "eksponaty" z tymi z poprzedniej wystawy, dostrzegam spory postęp. W sumie najbardziej zależy mi na obiektywnej krytyce, bo planuję dalej rozwijać tę pasję. Za każdy komentarz z góry dziękuję.


 


Jeszcze krótkim słowem wstępu, wybrałem tylko dwa, te, z których jestem najbardziej zadowolony. Z czasem planuję tworzyć kolejne.


 


 


 


 


 


 


 


I.


 


Wiersz pisany kilka dni temu. Wypełniony po brzegi przenośniami i filozoficznymi przemyśleniami - taki styl preferuję i na tym zamierzam się skupić. W tym momencie jest to mój flagowiec, dlatego najbardziej zależy mi na jego ocenie.


 


 


 


 


 


 

O C E A N

 

 

 

 

Pisany wielkim, a jednak ułamek;

przedziwny, niczym życie,

 

Nagle stajesz, spoglądasz przed siebie,

i widzisz, jak mało znaczą ludzie.

 

Ponoć okrutny, szukający zemsty;

lecz tak naprawdę smutne odbicie,

 

Rozmyślasz, dlaczego on istnieje,

gdy wciąż ciała twych braci oddaje.

 

Nazwany ścieżką ku wiecznym torturom;

chociaż w oddali radości wycie,

 

Planujesz do swego domu wrócić,

zabrać łódź i wypłynąć - zaufać.

 

Cisza.

 

Wpatrujesz się w ten błękit wyraźny,

niczym mleko, po łące rozlany.

 

Po prostu sam siebie pytasz:

czy tam daleko nie stoję umarły?

 


 


 


 


 


 


 


 


II.


 


"Dzieło" z czerwca, mniej więcej taki opis przeżyć pod pewien wiersz.


 


 


 


 


 


 

 

W i e c z n a   s a m o t no ś ć

 

 

 

 

Stojąc samotnie, obok przepaść ciemna,

strach mnie dosięga; bezdenna udręka.

Cóż więc mam myśleć, czym serce napełnić,

jak ciemnej nocy tę pustkę wypełnić.

 

I chociaż wokoło bracia zieloni,

jam samotna; poczuta jak w niewoli.

Tam na szczycie burej, potężnej góry

i ciemne, i mroczne piętrzą się chmury.

 

Zostałam ja sama, na dnie, tak nisko,

nadzieja zabrana - straciłam wszystko.

Na zboczu stromym myślę i rozpaczam,

wicher ponury życie me zatacza.

 

Stojąc samotnie, wpatruję się w dal,

i widzę zielony, ten przepiękny szal.

Natury powiew rozgrzewa me serce,

daje mi szansę w tej trudnej męce.

 

I odchodzę, i nic nie pozostawiam,

ni wspomnień, ni szczęścia, ni swoich wahań.

Ku dalszym mrokom nieznanym zmierzając,

miłości, radości, sensu szukając.

 


 


 


 


 


 


 


Także z góry jeszcze raz dziękuję za wszystkie komentarze. 


Opublikowano

Bardzo podobają mi się te wiersze, ale są potwornie smutne. Nie pisałeś nigdy nic radosnego? ;p 

Opublikowano

szanuje ale ja nie lubie czytać smutnych wierszy bo wtedy mi sie smutno robi

Opublikowano

Bardzo podobają mi się te wiersze, ale są potwornie smutne. Nie pisałeś nigdy nic radosnego? ;p 

W sumie pisałem, ale wolę takie klimaty, po prostu się w tym odnajduję. Może kiedyś spróbuję. ^^ 

Zarchiwizowany

Ten temat przebywa obecnie w archiwum. Dodawanie nowych odpowiedzi zostało zablokowane.

Ostatnio przeglądający 0

  • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

Konto

Nawigacja

Skonfiguruj powiadomienia push w przeglądarce

Chrome (Android)
  1. Stuknij ikonę kłódki obok paska adresu.
  2. Stuknij Uprawnienia → Powiadomienia.
  3. Dostosuj swoje ustawienie.
Chrome (Komputer)
  1. Kliknij ikonę kłódki na pasku adresu.
  2. Wybierz Ustawienia witryny.
  3. Znajdź Powiadomienia i dostosuj swoje ustawienie.