[Tekst] Α i Ω

[Gość]

Witam wszystkich.

 

Chciałbym zaprosić każdego, kto tu trafił, do zobaczenia moich prac; tych lepszych i gorszych. 

Ogółem pisaniem wierszy zainteresowałem się jakiś czasem temu, a tworząc je jako amator, nie znam praktycznie żadnych zasad. Mam tylko jeden cel: aby te kilka słów, miało sens. W sumie miałem stworzyć tylko jeden wiersz na konkurs, ale potem mnie to całkowicie wciągnęło i tak nie przestaje ich pisać. Zależy mi na szczerej krytyce, a także dobrych radach na przyszłość, bo moja wiedza na temat pisania wierszy jest zerowa. 

 

 

 

 

 

I.

 

^{Pisany kilka dni temu, całkowicie bez planów. Stworzyłem go po kilku godzinach kasowania słów.}

 

 

W świecie tyle zła panuje,

uczuć, szczęścia łez brakuje.

Celem ludzi stał się hajs,

a na miłość mówią szajs.

 

Człowiek z czasem zagubiony,

przy tym także zniewolony.

Odrzuciwszy swoją wartość,

przyodział się wnet w marność.

 

Myśląc, że nad światem włada,

ogarnęła go zasada;

„życie krótkie, nawet zbyt,

cel Twój prosty; zgromadź byt”.

 

Naiwności marny koniec,

kiedyś dorwie Cię Twój goniec.

Nie dostrzegniesz nigdy jego,

on strażnikiem życia Twego.

 

Niezawodny, nieśmiertelny,

wszechmogący; miłosierny.

Władca życia, król ciemności,

czarny rycerz, pan godności.

 

My, z ziemi pochodzący,

nic na pewno niewiedzący,

tylko prawdzie tak wierzący,

na zbawienie czekający.

 

Tajemnicze dla nas życie,

zagadkowe świata bycie.

Nie możemy siebie pojąć,

tak się ciągle śmierci bojąc.

 

Pan wszystkiego, co istnieje,

nawet wiatru, który wieje.

Zwie się życiem, mieszka tam,

gdzie dotrę nigdy sam...

 

 

 

II.

 

^{Napisany na potrzeby konkursu wielkanocnego, który odbył się w tym roku na MPCforum.}

 

 

Gdy pisanka w górze błyśnie,

Wielkanocny czar wnet pryśnie.

Zanim jednak święto trwa,

życzeń deszczyk będzie lał.

 

Złotym piórem dziś stworzone,

- dla Kicałki być złożone.

Słów od Alfy tylko kilka,

jednak wieczna niech trwa chwilka.

 

W kalendarzu jest dzień taki,

kiedy nawet tańczą ptaki.

Czas ten niczym pędzel cienki,

malujący wszystkie wdzięki.

 

Tęczy promień, słońca blask,

deszcz przybyły, pełen łask.

Chociaż wiosna się zaczyna,

zimy zajść nie chce kurtyna.

 

Świat doczesny, biało-czarny,

nagle staje się być barwny.

Ty dostrzegasz w nim wartości;

miłość, szczęście; łzy litości.

 

Klimat święta; czas upojny,

świat za oknem – jakże strojny.

Wielkanocny dzień króluje,

mały zając gdzieś kicuje.

 

Chwil tak wiele, tych wspaniałych,

widok owiec czarno-białych.

Trawy zapach, zawsze jeden,

gdzieś w oddali, stary Wiedeń.

 

Słów przepięknych, pełen stos,

kładę prosto przed Twój nos.

Jeden wyraz tylko powiem;

życie – ono wszystko odda bowiem.

 

Oprócz tego dodam tyle;

łap w swym życiu dobre chwile.

Na swej drodze, pewnie ciężkiej,

ciesz się chwilą znacznie częściej.

 

W pomyślności; tylko w środę,

zawsze zgarniają swą nagrodę.

Żyj pomyślnie i szczęśliwie,

wiedz że wszystko jest możliwe!

 

 

 

III.

 

^{Wierszyk, jako życzenia Walentynkowe.} 

 

 

Luty, a dokładniej czternastego,

dzień magiczny - Walentego.

Czas miłości i wyznania,

wzajemnego całowania.

 

Wtedy pokazujesz Jej,

jak bardzo kochasz się w Niej.

Ona uświadamia sobie to,

że bez Niego życie to dno.

 

Miłość kocha, nienawidzisz,

zło przebacza i zło widzi.

Dba o dwojga, nie jednego,

wręcza bukiet bzu pięknego.

 

Uczuć wiele, dziewczyn mnóstwo,

ale jednej patrzysz w lustro.

Ona także wybrać musi,

droga serca, czasem dusi.

 

Dzień ten szczęściem naznaczony,

zawsze bardziej wyjątkowy.

Miłość prawdy w swej zagadce,

ogniem wody w złotej matce...

 

 

 

IV.

 

^{Kilka słów, jako życzenia na Dzień Kobiet.}

 

 

W końcu przyjdzie magii świat,

w rękę oddasz Jej bzu kwiat.

W życiu szarym, czarno-białym,

promień tęczy, spadnie mały.

 

Kiedy woda zgasi ogień,

złote serce wspomni o Niej.

Świat jak piłka się potoczy,

odcień Jej oczu, tak uroczy.

 

Pamięć zawsze pozostanie,

małych ptaków ćwierkotanie.

Wiosny powiew, koron szum,

cichy odgłos w rzece – plum.

 

W dniu tym płaczu, łez radości,

chciałbym życzyć Ci w szczerości:

nowych marzeń, chwil miłości,

ciągłej walki, wytrwałości.

 

Tulipanów, bukiet róż,

w ręce Twoje kładę już.

Z czekolady wielkie serce,

składam prosto na Twej męce..

 

 

 

 

V.

 

^{Pisany do konkursu na pewnym forum serwera.} 

 

 

♥ Ma Valenti, ma jedyna,

jakże słodka Tyś dziewczyna. 

Gdy Twe usta zobaczyłem,

całe życie zwyciężyłem.

 

Imię Twoje, takie piękne,

a Twe oczy tak zawzięte.

Tyś jest niczym róża biała

- jakże piękna i wspaniała.

 

Jesteś moją czekoladką,

tajemnicą i zagadką.

Kufrem pełnym skarbów jesteś,

ja przy Tobie jak Orestes.

 

Wyjątkową gwiazdą nieba,

taką jakiej mi potrzeba.

Żyć bez Ciebie – życie marne,

ale z Tobą jakże barwne.

 

Kochać Ciebie będę zawsze,

gdy odejdziesz, już nie zasnę.

Amor niech nam da miłości,

byśmy żyli w swej radości.

 

Teraz, jutro i w wieczności,

chciałbym chwalić Cię w miłości.

Dobrze wiem, że nie zapomnę,

o Tym wszystkim kiedyś wspomnę.

 

 

 

 

 

 

 

(Powyższe prace mogą się różnić od wstawianych wcześniej, gdyś są "szkieletami".)

by ja.

[Gość]

Ładne wiersze, podobają się. Zwłaszcza ten pierwszy, jest taki szczery, od serca. Nie jestem jakimś wymyślnym krytykiem, ale uważam, że nie jest źle.

[PTAKUTE]

Jako wiersze dla mnie jak najbardziej wszystkie są spoko, troszkę mnie rażą rymy takie proste, ale to raczej domena rapu żeby to komplikować, a to jest troszkę inna twórczość.
Więc ogólnie na +

[Lothos]

Może jakoś specjalnie nie znam się na wierszach i tego typu sprawach, ale największe wrażenie zrobił na mnie V

Propsy, oby tak dalej.

[Karyvlea]

Jak Ty ładnie piszesz, szczególnie praca numer 5 mi podpasowała. Mama i Pani od polskiego muszą być dumne. :P

[Pharronida]

@Α i Ω

 

Wiersze są hm.. dosyć przeciętne. Począwszy od układu rymów AABB (mam go serdecznie dosyć), po niektóre słownictwo, które nie wpasowało się w mój gust, nie wzbogacające estetyki wiersza (np. hajs, szajs). Strasznie przeplatasz sylaby, niektóre wersy mają po 9 sylab, inne po 7 (osobiście jestem zwolenniczką wierszów sylabicznych, ale to tylko i wyłącznie moja opinia).

 

Moją radą jest oswojenie się z poezją współczesną, liryką XVIII-XXI, poetami wyklętymi (szczególnie polecam E. A. Poe, Francois Villon, Stanisław Czycz). Dużo czytaj, notuj, zapoznaj się ze słownikami wyrazów bliskoznacznych.

 

Moja ocena wierszy to 3/5, nie wzbudziły we mnie jakichś emocji, nie zmusiły do refleksji. Wytrwałą pracą jesteś w stanie doprowadzić swój kunszt pisarski na lepszy poziom, czego oczywiscie Ci życzę. Jeśli miałbyś jakieś pytania - zapraszam na wiadomość prywatną. 

[old_kwiatosz]

Archiwum na prośbę autora.