Witajcie. Na tym blogu będę umieszczał swoje wiersze, do Waszej oceny. Oto pierwszy z nich :
Najtrudniej jest być sobą
Nie zmieniać się wraz z trzodą
Bo pandemonium urojeń jest w Twojej głowie
Zastanawiaj się przy każdym słowie
Ile znajduje się w nim prawdy, a kłamstwa
Bo w każdym z nas drzemie nuta chamstwa
Które rani gorzej niż nóż w serce
Stoję w miejscu, przy bolesnej rozterce
Nie potrafię iść dalej i zaufać
Nie chcę cierpieć, wolę na zimne dmuchac
A po co ze sobą kończyc?
Przecież nawet śmierć miłości nie umie rozłączyć
A wolę umrzeć dumnie, z świadomością spełnionych celów
Że jestem tu, gdzie trafia tak niewielu