[Polski] Napisz streszczenie.

[MIKEKING]

Napisz streszczenie filmu " Życie jest piękne ". 

 

Na jedną stronę A5.

 

Plus za pomoc. 

[Gość]

Życie jest piękne jest filmem z 1997 roku, reżyserowanym przez Roberto Benigniego, który zagrał jednocześnie główną rolę /Guido Orefice/ oraz współpracował przy pisaniu scenariusza.
Guido jest kawalarzem, wesołkiem, którego wciąż trzymają się żarty nie z tej ziemi. Tylko, że Guido lubi ludzi, jego kawały nikogo nie ranią, a wręcz przeciwnie sprawiają, że świat nabiera jasnych kolorów, mimo że nad Europą zbierają się ciemne chmury, a zwłaszcza nad takimi ludźmi jak Guido, który jest półkrwi Żydem. Ale on się tym nie przejmuje, bowiem kocha piękną Dorę /Nicoletta Braschi/ i jest przez nią kochany, a zakochani zawsze oglądają świat przez różowe okulary. Dora i Guido biorą ślub, na świat przychodzi synek Giozué. Są bardzo szczęśliwi, ale to szczęście niedługo się skończy. Gdy Giozué /Giorgio Cantarini/ ma kilka lat wraz z ojcem i wujem jako osobami o pochodzeniu żydowskim zostają wywiezieni do obozu koncentracyjnego. Wraz z nimi na własną prośbę jedzie Dora. Giozué nie rozumie tej sytuacji, jest tylko dzieckiem,  nie zna  zła tego świata. Ojciec chcąc chronić synka robi dobrą minę do złej gry, śmieje się i błaznuje, przekonuje synka, że to tylko gra o 1000 punktów, a wygraną będzie prawdziwy czołg. Ale obóz jest już prawdziwy, Dora jest w części dla kobiet, wujek wraz z innymi starszymi ludźmi gdzieś znika, coraz mniej jest dzieci. Guido wie, co to znaczy i ukrywa synka na górnej pryczy. Dobry nastrój go nie opuszcza, ale ten nastrój jest wymuszony, czuć lęk Guida o życie rodziny i swoje. Czas biegnie, wojna zbliża się ku końcowi, obóz zostaje wyzwolony, Giozué widzi wjeżdżający do wolnego od Niemców obozu czołg, jego wygrany czołg. Nie wie tylko, że już nie zobaczy ojca, który został zastrzelony w dramatycznej grze o życie własnego dziecka.
Niektórzy zarzucają reżyserowi,że stworzył komedię z holocaustu. Osobiście nie odczuwam tego w ten sposób. Holocaust został wprawdzie przedstawiony w inny niż zazwyczaj sposób, ale przecież jest w nim zasugerowana eksterminacja osób starszych i dzieci, pokazana ponad siły praca, głód, brud, strach i łzy. To nie jest film o obozie koncentracyjnym, jest to film o Guido, który śmiechem walczył o życie swego dziecka i  tę walkę wygrał.