Skocz do zawartości

Dołącz do społeczności!

👋 Witaj na MPCForum!

Przeglądasz forum jako gość, co oznacza, że wiele świetnych funkcji jest jeszcze przed Tobą! 😎

  • ✅ Pełny dostęp do działów i ukrytych treści
  • ✅ Możliwość pisania i odpowiadania w tematach
  • ✅ System prywatnych wiadomości
  • ✅ Zbieranie reputacji i rozwijanie swojego profilu
  • ✅ Członkostwo w jednej z największych społeczności graczy

👉 Dołączenie zajmie Ci mniej niż minutę – a zyskasz znacznie więcej!

Zarejestruj się teraz

[Tekst] Piekielne poematy

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"Piekło"


 


Skąpany w mroku, w czeluści krainie,


gdzie Bóg gdzieś ginie i czas gdzieś ginie.


Przez rzekę krwi płyniesz nurtem niesiony,


ani nikt Cię nie widzi, ani wiatr nie goni.


Jak Haron dumnie swą pierś wypinasz,


grzechów swych się nie da zapomnieć, więc nie zapominasz.


Lecz gdy chlubą grzech na duszy barwi się jak order,


gdy lśni światłem ukrytym za bestialskim mordem.


To ni duma nie pomoże, ni odwaga, czy chluba,


wszędzie, gdzie nie będziesz dopadnie Cię zguba.


I jak Dante przemierzysz otchłanie piekielne,


by mogły osądzić Cię usta diabelne,


I oczy płonące w nienawiści blasku,


które nigdy nie widziały świetlistego brzasku.


A strachem karmione teraz jego zmysły,


sprawiły, że oczy nienawistne żywym ogniem błysły.


Czyta i sortuje Twoje myśli brudne,


nic nie musisz mówić, są dla Ciebie zgubne.


I w otchłań piekielną spada Twoja dusza,


czy ktoś o niej pamięta, czy kogoś los jej wzrusza?


Nie! Spadła i echem głuchym się odbiła,


ziemię w niekształtną bryłę swym grzechem ubiła.


Wypełza spod piachu wąż długi jak lina,


czyżby Twa odwaga w piekle zabłądziła?


Czyżby ślepa i głucha gdzieś się zabłąkała


i przechodniów nieludzkich o drogę pytała?


Podpełza i ogonem Twą duszę owija,


ujada okrutnie, następnie rozwija.


By po chwili zapętlić swój ogon na krtani,


nikogo tu nie ma, jesteście tu sami.


I cierpisz i płaczesz, przeżywasz katusze,


lecz dobrze wiedziałeś, co czeka Twą duszę.


I będzie czekało, przez wieczność całą,


wtedy poczujesz nienawiść niemałą.


Nienawiść do siebie i żal, za swe czyny,


bo morderstwem przyjąłeś od piekła oświadczyny.


I nic nie da płaczu lat długich tysiące,


bo oczu Twych już nigdy nie uraczy słońce.


 


"Potępiona"


 


Teraz już nie ma nic, została głucha cisza,


nie ma już nikogo, kto szczęście przemyca.


Kto mimo złej aury powita uśmiechem,


to już tylko w mojej głowie odbija się echem.


Umysł poszukuje obrazów z przeszłości,


lecz widzę potwora, co brak mu litości.


I ciało kruchutkie zamyka w uścisku,


spętana w tym szale, słów głuchych pocisku....


Upadam, a strużka czerwona płynie po dłoni,


czy jest ktoś, ktokolwiek, kto czas dziś dogoni?


Kto go zatrzyma, by przerwać cierpienie?


Rozgoni ciemnej przeszłości cienie?


Krew blada zalała zbolałe powieki,


zasnęłam na zawsze, zasnęłam na wieki.


Gdzie jestem dziś? Nie wiem, o biedna ma dusza,


codziennie do wspomnień kat czarny ją zmusza.


Lecz czemu znów cierpię, za jakie swe grzechy?


Nigdy w swym życiu nie znałam uciechy.


Nigdy miłe słowa do mnie nie trafiły,


być może w ludzkim pędzie na zawsze zbłądziły...


Gdzie Bóg, do którego wznosiłam błagania,


Czy puścił w niepamięć me liczne starania?


Tu cicho i głucho, tu zimno i ciemno,


wszystko co czyniłam, wszystko nadaremno.


I piekło na ziemi i piekło w niebiosach,


raniło moje serce i cięło po ukosach.


Ni krzyku nikt nie słyszy, ni szeptu, ni muzyki,


widzę tu jedynie duszę Eurydyki.


Co Hades porwał, by zbłąkana w ciemni błądziła,


by wracała, szła od nowa, bez celu chodziła.


Mówi mi, że cierpi nie widząc Orfeusza,


mówi do mnie, lecz również mym losem się wzrusza.


Choć już dawno straciłam na szczęście nadzieję,


być może wiatr szybki me myśli rozwieje.


I da spokój wreszcie duszy umęczonej,


przez kata czarnego niesłusznie tępionej.


Wędrowcze, co zmierzasz do celu, po szczęście,


proszę Cię zdejmij okrutne zaklęcie.


Co więzi mnie, co w kółko przyprawia o mdłości,


bo nigdy od nikogo nie zaznałam litości.


 


Dziękuję za poświęcony czas na przeczytanie mojej "twórczości"


          tumblr_n94u84vDdF1tvpq7qo1_250.gif

Zarchiwizowany

Ten temat przebywa obecnie w archiwum. Dodawanie nowych odpowiedzi zostało zablokowane.

Ostatnio przeglądający 0

  • Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

Konto

Nawigacja

Skonfiguruj powiadomienia push w przeglądarce

Chrome (Android)
  1. Stuknij ikonę kłódki obok paska adresu.
  2. Stuknij Uprawnienia → Powiadomienia.
  3. Dostosuj swoje ustawienie.
Chrome (Komputer)
  1. Kliknij ikonę kłódki na pasku adresu.
  2. Wybierz Ustawienia witryny.
  3. Znajdź Powiadomienia i dostosuj swoje ustawienie.