[RECENZJA] Trylogia Phoenix Wright Ace Attorney

[Lukora]

 
 
Seria Phoenix Wright to opowieść o początkującym prawniku tytułowym Phoenix Wright. Kierujemy jego losem od jego pierwszej rozprawy i patrzymy przez te pierwsze trzy lata jak tylko z ,,nędznego młodzika'' staje się Asem prawników.
 

Oto nasz bohater.
 
 
Gra dzieli się na dwie części sądową i śledztwo.
Podczas śledztwa badamy miejsce zbrodni, przepytujemy podejrzanych bądź świadków, zbieramy dowody.
 
W  sądzie zaś bronimy osobę oskarżoną najczęściej o morderstwo.
 
Gra jest świetna fabularnie trudno po pierwszym przejściu poukładać sobie wszystko jest tyle faktów które potem się rozwiązują że aż to jest piękne że sam to wszystko sam opracowałeś. Nie tylko pojedyncze epizody kryją za sobą fabułę wszystkie części kryją za sobą tajemnice powiązania które na koniec ostatniej gry są wytłumaczane ale nawet po zakończeniu tej gry nie zrozumiałem co tak naprawdę przechodziłem. Mówiąc prościej jest to jedna z lepszych gier fabularnych w jakie ostatnio grałem.
 
 
Po pierwszych minutach powiedziałem sobie że to mi się znudzi ale myliłem się po zapamiętaniu wszystkich faktów i gdy zaprezentowałem swój pierwszy dowód który miał jakieś większe znaczenie odpaliła się specialna muzyka która gra tylko wtedy gdy jesteś blisko do zwycięstwa powiem prosto zapamiętałem bardzo dobrze ta muzykę co ciekawe w kolejnych grach jest ona odrobinę zmieniana.
 

Gdy jest zbliżenie na twarz Phoenixa to znaczy że dobrze Ci idzie.
 
Jak można zobaczyć na powyższym zdjęciu gra jest po angielsku i to jest trochę odpychające bo gra skupia się głównie na rozmowach jednak raczej nie jest on za skomplikowany jedynie co mnie trochę boli to nie mogę zrozumieć kawałów mówione przez pewnego klauna.
 

Jakby gra była spolszczona za pewne duża liczba graczy by w to zagrała i cieszyła się jak znajduję sprzeczność w zeznaniach świadka.
 
Na pierwszym zdjęciu są umieszczone prawie jak nie wszystkie postacie występujące w sadze( znajdą się nawet postacie z czwartej gry Apollo Justce: Ace Attorney) każda z nich ma swoją odrębną historie cechy każdy znajdzie sobie ulubionego bohatera ale również takiego,którego jakby mógł to by usunął z gry. Gra zawiera sporo zwrotów akcji które niestety ocierają się również o fikcje bo występuję tam motyw mediów czyli umiejętność przywoływania dusz. Podczas przygody spotkajemy pewną dziewczyne,która para się w takich sprawach po czym zostaje naszą menadżerką w biurach prawniczych Phoenixa nie muszę chyba pisać,że jej zdolności pomagaja potem podczas gry,

 

Powininenem napisać o tym na począntku, ale teraz kilka słów o częściach każdej z osobna:

 

Pierwsza część: Phoenix Wright: Ace Attorney 2001 (4 epizody) 2005 (dodany 5 epizod)

Jest to tkzw. cisza przed burzą, stawia ona wiecej pytań niż odpowiedzi poznajemy tam dziewczynę o której wspominałem wyżej

oraz kilka lat po wydaniu tej części dpszedł do niej 5 epizod, który dodawał różne fajne smaczki, które nie pojawiaja sie potem do czwartej gry z serii mianowicie są to np: możliwość badania dowodów w trójwymiarze, badania śladów krwi przy pomocy pewnej

substancji zwanej luminolem i wiele innych. Potem w czwartej grze występuję to na porządku dziennym.

 

Drugą część: Phoenix Wright: Justce for All  (2002)

W tej częśći Phoenix jak i gracz uzyzkuję odpowiedz kim tak naprawdę jest obrońca oraz poznajemy blizej fakty związane z przywoływaniem dusz. Gra zawiera 4 epizody.

 

 

Trzecia część: Phoenix Wright: Trails and Tribulations (2004)

Pisałem, że wszystko jest wyjaśnianę i to prawda ostatni epizod tej gry sprawił, że autentycznie zbierałem szczękę z podłogi i prawdopodobnie bym tego nie robił jakbym najpierw zagrał w trzecia część. Gra ma 4 epizody z czego ostatni jest na około 3 godziny, a  to jest już sporo.

 

Tak gra wygląda na konsoli.

 

Gra jest dostępna na konsoli Nintendo DS i Gameboy Advance, ale działa również na emulatorach.

Twórcą jest firma Capcom

[Arkzyw]

O grze piszesz w miarę z sensem i ze swojego punktu widzenia, oraz dodałeś ilustracje - to jest na plus.

 

Jednak niestety minusów jest więcej:

- Prawie nie ma interpunkcji, przez co naprawdę ciężko się to czyta.

- Zły dobór czcionek - za duże.

- Sporo błędów, niedbałość. Na przykład: "nie mogę zrozumieć kawałów mówione przez pewnego klauna", "Jakby gra była spolszczona za pewnie duża liczba graczy by w to zagrała i cieszyła się jak znajduję sprzeczność w zeznaniach świadka".

- Brak informacji o twórcach.

- Brak podsumowania.

- Krótkie i odnoszę wrażenie, że starałeś się nadrobić ilość wielkością czcionki.

 

Ogólnie odnosi się wrażenie, że zostało to napisane na szybko i bez zastanowienia. Po chłopsku "aby, żeby, byle coś było".

 

Jeśli poprawisz niedociągnięcia i nieco bardziej rozwiniesz, to może coś dobrego z tego wyjść - pisanie ze swojego punktu widzenia zawsze w cenie.

[Lukora]

Robie pracę tego typu pierwszy raz poprawie wszystko w wolnym czasie thx za krytykę

Na serio u mnie w głowie lepiej mi to wyszło

[Napster]

Praca nie jest zła, ale czcionka i sposób ukazania jej beznadziejny.

Powodzenia w dalszych pracach

[nikerblueas]

Jak dla mnie to gówno :P