Zadanie z Polskiego - Psalm CXXX

[Masley]

 

W grzechach srogich ponurzony, 

Ze wnętrzności serca mego 

Wołam, Boże niezmierzony! 

Mego głosu rzewliwego 

Racz słyszeć prośby płaczliwe,

A z miłosierdzia Twojego 

Nakłoń ucho lutościwe!

 

Będzieszli chciał nasze złości

Ważyć, Ojcze dobrotliwy,

Wagą twej sprawiedliwości - 

I któż tak będzie szczęśliwy, 

Kto tak w cnotach utwierdzony, 

Gdy przyjdzie na sąd prawdziwy, 

By nie miał być potępiony?

 

Ale Ty, sędzia łaskawy,

Nie według szczerej srogości

Karzesz nasze błędne sprawy.

Zakon Twój pełen lutości

I wierne Twe słowa, Panie, 

Że mię wyrwiesz z tej ciężkości,

Czynią mi pewne ufanie.

 

Przeto, choć zorza różana 

Promienne słońce przywodzi, 

Choć mgłą ciemną przyodziana 

Noc z ciemnościami przychodzi, 

Narodowi wybranemu 

Niech wątpienie nie przeszkodzi? 

Śmiele ufać Panu swemu.

 

Bowiem skarb jest nieprzebrany 

Wieczne miłosierdzie Jego:

On nie leniw zgoić rany

I poddźwignąć upadłego;

On, prócz wszelkiego wątpienia,

Nie zapomni ludu swego, 

Przywiedzie go do zbawienia.

1. Zreferuj o co osoba mówiąca prosi Boga.

2.Określ, jak podmiot mówiący przedstawia Boga w poznanym psalmie. Czy taki sposób przedstawienia Boga służy jego pochwale, czy jest apelem do Stwórcy? Uzasadnij odpowiedź.

 

Limit like za zrobienie zadania :3

[Mlodziaczeg]

Osoba mówiąca w tekście prosi boga o dobre zbawienie, przeprasza go za wszystkie błędy oraz tłumaczy mu co i jak tu wygląda - chociaż on wie to ponieważ, jest stwórcą.

Prosi także o jego skarby (uwolnienie od grzechu) które może otrzymać po śmierci.

Przedstawia Boga w dobrym świetle, ponieważ używa dobrych grzecznościowych zwrotów w jego stronę. Jest też to z lekka apel.